Hissettiği acının emsalliği kadının gözlerine hücum ettiğinde, senelerdir dökmeye kıyamadığı göz yaşlarını bıraktı sevdiği adamın önünde. Kendisinden nefret ettiğini öğrendiği saniyelerden beri yanıyordu canı. Oysa ne kadar da çok sevmişti bu siyahlar içindeki adamı. Uğruna heba olunacak onca şey varken kadın onu seçmişti. Bunun karşılığıysa koskocaman bir hiç ve ağır bir " seni istemiyorum" cümlesiydi. Harflerin her biri ağırlaşıp kadının omuzlarına yüklendiğinde, zarif bedeni yavaş yavaş çöküyordu. Sevdiği adamın bal rengi gözlerine baktı son kez. Aşktan ve sevgiden zerre iz yoktu. Seneler sonra canından çok sevdiği adamı da kaybetmişti. Kalbi södü adamın ama yine de cayır cayır yandı gözleri kadına bakarken. Adam kaybolmuş, kadın her yerde onu arıyor. .

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."