Benim adım Jale.Küçük bir kasabada babamla yaşıyoruz.Babamı burdaki kime sorarsan şunu söylerler (Hiç eve baktığı yok)derler.Babam bir gün eve sevinçli bir şekilde gelmişti.Babama neden bu kadar sevinçli oldugunu sordum bir üvey annem olacakmış.Aklıma direk kötü bir kadın geldi.Allah'ım ne yaparım ben diye düşünmeye başlamıştım.Aklımdan hiç çıkmamıştı bu düşünce.Gece rüyalarıma girdiği bile olmuştu.Kötü bir kadın ve beni hiç istemiyor.Ne kadar kötü bir duyguydu.Ve o gün geldi çattı.Babamın evlenecek oldugu kadın gelip evimizin bir köşesine oturmuştu.Çok sinir olmuştum.Ben 18 yaşındayım aklıma evlenip annemin yerini alan kadından kurtulmak istemiştim.Sonra bir gün okula gittiğimde sınıfa yeni biri gelmişti.Taş resmen.Hemen aşık oluvermiştim.Sonra bu çocukla iletişim kurmak istedim.Yanına gittim ve adını sordum adı Volkan mış.Beni anlamaz diye düşünmüştüm ama tam aksine aynı duyguyu o da yaşıyormuş.İstemediği bir kadın gelip annesinin yerini almış.Ben bu Volkan ile iyi anlaşmıştım.

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...