Sözlerim

Bilgi insanı büyütür.

Bizim hikâyemizde isimler yok; sadece o ve ben varız. O, dünyadaki bütün kitapları okumak istiyordu. Ben ise sadece onu istiyordum... (Obur Okumalar kategorisinde bir Watty ödülü: Kancalarını takıp çıkarmayan o hikayeleri biliyorsun değil mi? Cümlenin ortasında uykuya dalsan bile okumayı bırakamadığın o hikayeleri? Bu ödül en çok bağımlılık yapan Watty yarışmacısına gidiyor.) Ekler: BÜH 1.1 (özel) bölümler. Diğer çalışmalarım için profilimi incelemeyi unutmayın.

Bir aşk ne kadar beklenirdi? Bir kız kendinden haberi olmayan birini bıkmadan, usanmadan ne kadar sever. Ya sevdiği adam yıllar sonra öğretmeni olarak gelirse... Masal,Yavuz'u küçücük kalbiyle sevdi. Kimseyi inandıramadı sevgisine .Sonra gitti sevdiği adam. Ardında kırık bir kalp bıraktığını bilmeden. Yavuz ise okuma aşkıyla çıkmıştı baba evinden, ama adlandıramadığı duygularıyla geri döndü. Masal ve Yavuz'un hikayesini okumaya var mısınız? "Öğretmenim mi? isimli hikayemizin adı Aşkın Tarihi olarak değişmiştir." İlk yayın tarihi: 09.12.2015 20.12.2017 #36 genç kurgu

Her kitap bir şansı hak eder sende bu kitaba bir şans ver... Bazı şeylerin yalan olduğunu büyüyünce anlarsın bazıları sonradan büyür bazıları ise hayata öyle başlamıştır. Hayat bazılarının çocuk olmasını değil de güçlü olmasını ister. Biz güçlü görünürken bile içimizde o çocuk yok mudur? Vardır hep ordadır sadece bazılarımız onu kalbinin içinde duvarla kapatırken bazılarımız direk yaşar. Hayatının yönetmeni kim? Sen mi yoksa sen sadece bir oyuncu musun? Gerçekleri çözmeye çalışırken bir şeyleri hatırlamak bu kadar zor muydu? Biz hep "Bazı şeyleri unutmak hatırlamaktan daha zordur." diye öğrendik. Peki ya hatırlamak daha zorsa ?

Bazen nerden başlıcağını bilemez insan, Kokusundan, Bakışından, Adamlığından, En güzel ve ağır olan , İhanetinden başlamak bence...

Hani hiç bitmeyecek sandığın o güzellikler ? -Nisan yağmuru gibi yağıp gitti. Hani bütün kahkaların ? -acılarım çalıp götürdü. Nerede o sahildeki dalgalarında eşlik ettiği hayallerin ? -uçurtma gibi gökyüzüne bıraktım onunda uçmaya niyeti varmış zaten hiç bir yere takılmadan uçup gitti. Peki ya o aşk serpilmiş yollarda elini tuttuğun o sol yanında ki adam ? -yokluğu kül yığını gibi çöküyor her gün üzerime.

Yeniden elimi tutarmısın.. Kalp ritmim alışmasın yokluğuna...