Eşq Yarası.. Yazar: Nazlı Qafarlı.. Pralog.. Boynunda hiss etdiyi nəfəs.. Belinə toxunan əlin istisi.. Və gözlərinə dikilmiş yaşıl gözlərində gördüyü o qəribə ifadə.. -Qorxmursan məndən.. Eşitdiyi səs ilə dodaqlarını istehzalı təbəssüm sardı.. Başı dik gözlərində açıq nifrət ifadəsi vardı. -Qorxmaq mı? Sizdən niyə qorxmalıyam?.. Səsi olduqca sərt və güclü çıxmışdı.. Qarşısındakı adamın dodaqlarında yaranan o təhlükəli təbəssüm bu qadının sonu olacaqdı.. -Sən.. Mənim necə bir adam olduĝumu bilmirsən.. Barmaqları onun yanaqlarına toxundu, zərif bəyaz dəri üzərində kobud barmaqlar.. Nəfəsini üzündə hiss edirdi.. Və bu onu həqiqətən qorxudurdu.. Amma qorxusunu göstərməyəcək qədər güclü idi bu qadın.. -Bilirəm.. Insanları satın aldıĝını düşünən zavallısınız.. Qəhqəhə səsi doldurdu qulaqlarını, bu səsdə hər şey vardı.. Qəzəb, istehza, özünü bəyənmişlik.. Yanaqlarında dolaşan barmaqlar onun çənəsinə getdi və sərt bir hərəkətlə başını qaldırdı.. -Amma mən səni satın aldım gözəlim.. Dodaqlarını əsir alan dodaqlar ona söyləyəcək söz buraxmamışdı.. Ilk öpüşü idi bu onun.. Ìllərcə qoruyub saxladıĝı məsumiyyəti kimə qismət olmuşdu... Belini saran əl onu özünə daha çox sıxırdı.. Bir kişinin bədəninin sərtliyi.. Qəlbində yaranan həyəcan hissi yavaş yavaş ehtiras hissinə çevrilirdi.. Iyrənməli idi bu adamdan.. Öpüşü ilə titrəməli deyildi.. Gözlərini yumub özünü bu ana təslim etmişdi.. Bir razılaşma idi bu.. Araz bəy bu razılaşmaya əməl etmişdi.. Indi növbə onda idi.. Dodaqlarını sərbəst buraxan dodaqlar ona nəfəs almaq fürsəti verdi.. Qulaqlarına əyilən adam.. -Nəfəsini qoru, gözəlim.. Onu səndən alacam.. Deyə pıçıldadı

Heyatımıza gələn qonaqlara qapılarımızı açarıq.Bəzisi təsadüflə gələr, bəzilərinisə biz seçərik bəlkədə gələn özü seçir hansı qapıya gedəcəyini. Bunu ancaq yaşayaraq bilərik . Nə qədər Düzgün seçim edib etmədiyimizi. Sonu peşmançılıq ve ya xoşbextçiliklə bitər. Ömər Zeynəbə yoxsa Zeynəb Ömərə yaxşı gələcəkdi? Bu təsadüflər onlara bir ömür xoşbəxtçilik yoxsa peşmançılıq yaşadacaqdı? Zaman hər şeyin çaresi, əlacı. Çare olduğu kimi acı içində yaşatmağı hər gün ölüb yenidən doğulmagı örgədən zaman...

Her isim bir nur. Hakkıyla taşıyan için paha biçilemez bir ONUR.

Hekayə real hadisələrə əsaslanaraq (icazə alınaraq) yazılıb! Sevgi insan qəlbində nə qədər dərin yer salsa da, edilən kiçik bir səhv onu nifrətə çevirir.Onun üçün də sevgi olan yerdə nifrət,nifrət olan yerdə sevgi var.Bu həyatda hər şey bərabər paylanıb...

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Detektiv janrında yazılmış kitab

Həyat necə bir şeydir ? Bəzilərinin sandığı kimi qayğısızmı , ya aşırı dərəcədə iztirablımı ?...Ola bilsin ki , bunlardan heç biri doğru təsbit deyildir ... qayğısızlıqla iztirab arasında bir mövqedə yer tutub həyatın anlamı ... Bəlkə də bu orta mövqedə , həmin iki nöqtə arasında qərarsız insanlar dayanmışdır və bu insanlar hansı istiqamətə addımlasalar həyatları da həmin yolun sonunda gözləyən anlama bürünəcəkdir ... *** - Xoşbəxt görünürsən .- dedi qarşısındakı qadının gözlərinə baxmağa çəkinərək . Qadın isə gülümsədi və səmimi olduğunu bəlli edən baxışlarıyla : - Çox xoşbəxtəm və buna görə sənə minnətdaram , Duman . Səninlə qarşılaşmasaq bütün bunlar baş verməzdi .- cavabını verdi . *** 《 P.S. Hekayə Chimnaz_Mkyll-a həsr olunub . 》

"Hər çətinlikdə ölümü düşünən bir insan, daha nə qədər ölümə qalib gələ bilər ki?!"

Yaralar vardır; Hiç kapanmayacakmış gibi hissettiren. Yaralar vardır; Kapanmış olsa bile dokununca sızlayan. Yaralar vardır; Kapandığına dair bir iz bırakmayan. ✱ Batu ve Melis... Hayat onlara oyun oynamış ve yüreklerinde kapanmayacağını sandıkları yaralar bırakmıştı. Ancak bilmedikleri bir şey vardı. O da; birbirlerinin yaralarını saracaklarıydı. #Yayın hakları yazara aittir.