Hayallerimiz saklı olduğu bir dünyadayız sanki acımasız hayatta yaşamak insana çok zor geliyor İste benim hikayemde şimdi başlıyor. Soğuk bir kış akşamıydı Çok korkuyordum mia aradı evine gelmemi söyledi tamam dedim evden çıktım yolda yürürken önüme aniden bir araba çıktı çok korkmuştum telefon çaldı arayan kişi miaydı bana nerdesin dedi ona herşeyi anlatım çok şaşırdı ve bana seni almaya geliyorum dedi ve beni kurtardı. Evine gittikl ben hala üzerimdeki o korkuyu atamıyordum ağlıyordum Mia bana korkma dedi ama imkansızdı ben hala üzerimdeki o korkuyu atamıyordum o korku üzerimde çok büyük bir etki bıraktı için hayatım katmıştı 1. bölüm sonu

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...