HERKES BAKSIN BİR :)

Gizli bir şey yapıyordum ve korkuyordum. Ne kadar tedbirli olursam olayım dışarıda hep kötü bir şeyler olacakmış gibi geliyordu. Yolları kapatacak, haberleşmeyi engelleyecek bir doğal afet gibi, 5.6 şiddetinde yaşanacak bir deprem gibi, ani bir darbeyle sokağa çıkma yasağının ilan edilmesi gibi, abluka gibi, salgın hastalık sonucu karantina gibi, sonuçta beni burada mahsur bırakacak her şeyin ortaya çıkmasını sağlayacak bir neden gibi. Korkuyordum farklı bir şey yapmaktan ama bu korkunun beni ele geçirmesine engel olmalıydım. Güzel şeyler düşünürsem her şey güzel olabilirdi. O akşam boş vermek istiyordum. İşi, hayatı, her şeyi... Ama her şeyin yolunda olduğundan emin olarak boş vermek istiyordum.

Kendimi çözmek bir bilmece gibiydi ve bu bilmece ancak yazarak çözülebilirdi. Ben bir yandan kendimi ararken bir yandan da sıradan olmaktan uzak hayatımda koşuşturuyordum. Koşuştururkende hızla başörtümü tutuyordum. Bozulmasın diye... Ben kapalı bir genç kızdım. Günler hızla geçerken ben, bol tuniğimin cebindeki kalemimi çıkartıp tüm yaşadıklarımı gizli defterimle paylaşarak mutlu oluyordum. Ben bir bilmeceydim ve kendimi çözmeme az kalmıştı...

İki gencin yaşadıkları kasabadan sıkılıp, defalarca şehre yürüyerek gitmeleri, her gittiklerinde gördükleri manzara farklı farklı. Bir manzara var ki, defalarca gitmelerine sebep olan. O manzara ki hayatları dağıtan. O manzara ki Lanet şehre yağmur yağdıran!

Okuyacağınız olan hikaye psikolojisi bozuk bir genç kızın kliniğe yatmasından ve yavşak doktorunun günlük yazmasını söylemesinden ibarettir. Ruhunuza iyi bakın