Dimaze, ev demekti. İnsan en çok ev bildiği yerde huzur bulur, kendini güvende hissederdi... değil mi? Ama o kadın, ona huzur değil fırtına hissettiriyordu. Belki de bu yüzden gözlerini her gördüğünde kalbi darmadağın oluyordu. Nefretle başlayan her söz, içten içe başka bir şeye dönüşüyordu. Belki de "ev" sandığı tek yer, gözlerinden kaçamadığı o kadındı. Dimaze ismiyle Wattpad'de yayımlanan ilk ve tek kurgudur.

İlkim Maral Kutseli,sakin bir öğretmenken, karanlık bir gece, yeraltı dünyasının acımasız lideri Alaşan Karadağ ile yolları kesişir. Bu karşılaşma, İlkim'in hayatını sonsuza dek değiştirir. Zora düşen bir evlilik... İlkim Maral, kendini istemediği bir bağın içinde buldu. Ve Alaşan Karadağ, Karadağların acımasız lideri, hayatını sonsuza dek değiştirdi.

Bir anda kendimi bilmediğim bir çağda, bilmediğim bir toprakta buldum. Gökyüzü bambaşkaydı, rüzgâr kurdun sesini fısıldıyordu. Beni şaman sandılar... Oysa ben sadece yanlış zamanda, yanlış yerde kalmış biriydim. Ama onu gördüm. Bir şifacı, bozkırın soğuk rüzgârında gözlerimdeki korkuyu okuyacak kadar derin bakan bir adam. Kalbim bu topraklarda kalmak isterken, aklım kendi dünyama dönmek için çırpınıyor. Kurdun çağrısına kulak verecek miyim, yoksa kaderime meydan mı okuyacağım? © 2025 İlayda Aydar. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz, çoğaltılamaz.

Merhaba kitabı düzenlemek için kaldırmıştım. Ama ne yazık ki düzenlemek için vaktim olmadı. Neredeyse 3 yıldır buralarda değildim. Çok fazla mesaj gelmiş. DELİ TİMUR'u sizlerle tekrar buluşturmaya karar verdim. Lütfen bu kitabın, benim ilk yazma deneyimim olduğunu göz önünde bulundurarak okuyun . Biliyorum çok fazla yazım yanlışı var. Yorumlar saygı çerçevesinde olursa sevinirim. "Gitme Esma" Arkamdan bağıran adama dönüp baktım. "Beni bırakma yalvarırım, sensiz yasayamam" Gözümden akan yaşları sildim. Gitmek zorundaydım. Buraya ait değildim. Ne olursa olsun kendi zamanima dönmek istiyordum. "Gitmem gerekiyor Timur, Ben buraya ait değilim" "Gidemezsin, buna izin veremem" Gözünden akan yaşlarla bana yalvaran adama baktim. Şimdi bir karar vermem gerekiyordu. Ya kendi zamanima gidecektim. Ya da 1472 yılında kalıp bu deli adamla ömür boyu yaşayacaktım 26.01.2020 Başlangıç 03.04.2021 Bitiş arkadaşlar ben bu kitabı ilk hesabımda paylaşmıştım. sonrada şifreyi unutunca öyle kaldı. Bu hesabımda tekrar paylaşıyorum. hakları bana aittir Bu kitap tamamem hayal ürünüdür. Gerçek kişiler ve yerlerle bir alakası yoktur

Esra'nın tüm hayatı, 15 yaşında annesini kaybettikten sonra başlamıştı. Yıllar boyunca okulunu dahi bırakıp tamamen, annesinden sonra hayata küsen kumarbaz, içkici babasının borçlarını ödemeye adamıştı kendisini. Amacı, yıllarca onu yeniden hayata döndürmek, ve eski babasını ortaya çıkarmak olmuş ve bunun için savaşıp durmuştu. Derken babası bir gün eve, eli kanlı bir kâtil olarak gelmişti. Öldürdüğü kişi ise, hiç tekin olmayan bir adamın erkek kardeşiydi... Bu kitap +18 yaş üzeri okuyucular için uygundur, içerisinde yer alan unsurlar şiddet öğeleri içermektedir! Kitabın tüm telif hakları yazara aittir 📌

Hikayemin en güzel yanı cinayetten alındığım karakolda ailemi bulmak ve orada başlayan serüvenimle bir kaymakama kapat atmak oldu. Konya'nın eli baltalı kaymakamı ile iki işi bir araya getiremeyen Sakızı bir araya gelir, şok şok şok devamı hikayeye tıkladığında....

30.05.2018 #1 Ağlıyordu kadın..Aylar geçse de dinmemişti acısı,sönmemişti yürek yangını..Dilsizdi kadının acıları.Kimselere diyememişti derdini,yaktığı ağıtlar kendi canını yakmaktan başka bir şeye yaramamıştı. Hiç haketmedigi halde kanatları kırılmıştı.. Kendini Fıratın buz gibi sularına bırakırken düşündüğü tek şey buydu kadının.Ölümden başka çaresi kalmamıştı.Tek suçu sevmek olan bu kadın zaten yaşarken ölmüştü..Ölüm onun tek çaresiydi..Yaşayamazdı bu utançla..İnsanların başka gözlerle bakmasını kaldıramazdı yüreği..Kendinden ve karnındaki bebeğinden çoktan vazgeçmişti bile..Tıpkı nefes almaktan vazgeçtiği gibi . Derin bir nefes aldı ve zayıf kollarını karnına doladı kadın. Özürdiledi taşıdığı candan..Hem babası adına,hemde yaptığı korkaklık adına. Sonra o adam geldi aklına,sevdiği nişanlısı olan adam ..Hiç acımadan tecavüz edip canından can alan,canlı canlı bir metre çukurun altına gömüp,kapanmayacak kadar derin yaralar bırakan o adam . Peki kim di bu kadın ? O Amed'in kara topraklarında susuz kalmış,hayatın tüm acımasızlıkları tokat misali bir bir yüzüne çarpan,gece karası saçları ile sevdiği adama cehennemi yaşatan, geçtiği her yeri simsiyah gözleri ile yakan ve bir hiç uğruna diri diri toprağa gömülen Dila Ateşoğluy'du..

MİNİK BİR KELEBEK... Kırık kanatlarıyla kasırgalara kafa tutan minik bir can.. İçi korkuyla kavrulsa da , dışarıdan tüm dünyayı yenecek kadar güçlü görünüyor.. Onun için ölüm korkusu yoktu.. Ömrü bir gündü , o da savaşmakla geçecekti.. Gözleri gecenin en güzel ışığıyken, sesi seraplara karışmış bir melodiydi.. O leylaydı.. mecnunsuz bir kara sevdaydı belki de... O cennet ve cehennem arasında uçuşan bir kelebekti... Arafta bırakıyordu ona çekilen herkesi... Kelebeğin ömrü bir gün daha uzamıştı.. Rüzgar onu daha güçlü savuruyordu kurtuluşa... Leyla kara sevdasını bulmuştu.. O, kasırgaya vurulmuştu.. Kurtuluş'u kırık kanatlarıyla rüzgara kendini bırakmaktı..

Annesinin gelecekteki koca konuşmasından bıkarak, bir gün hapishaneye kendine belalı bir sevgili tipi bulmaya gidiyor. Peki genç kızımız bu belalı tipi bulmaya başarabilecek mi? Kübra Sönmez on sekiz yaşında lise son sınıf öğrencisidir. Annesinin psikolojik sorunları nedeniyle sekiz yaşından itibaren hayatını gelecekteki kocası için yaşamıştır. Attığı her adımı gelecekteki kocasını düşünerek yapmak zorunda kalmıştır. Çeşitli yemekler, temizlikler ve giyimi. Hayatında giydiği kıyafetler bile buna göredir. Genç kızımız bir gün bu durumdan bıkarak annesine inat kendine bir sevgili bulmaya gidiyor ve hapishanede aklına ilk gelen ismi söyleyerek Ahmed Günday'la tanışıyor. (Uyarı: Bu mizah kitabı değildir. Psikolojik sorunları olan genç bir kızın, hayatta yaptıkları hataları ve o hataları sonradan fark edip değişmesine yönelik bir hikayedir. Ayrıca hikayenin konusu itibariyle komik ve romantik sahneler de olacaktır.)

Binadan çıkarken gözleri yeniden buldu onu. Hiç dağınık görmediği saçları terlemiş ve dağılmıştı. Asla kırışık olmayan gömleğinin kollarını kıvırmış, üstten birkaç düğmesini açmıştı. Çocukları yanına toplamış onlarla futbol maçı yapıyordu. Oyuna katılmak istemeyen kız çocukları da onlara, özellikle Savaş 'a tezahürat yapıyordu. Onu izlerken, kalbinde bir sancı hissetti. Sağ eliyle göğsünün ortasını ovalarken, gözleri hala kalbinde ki sancının sebebi olan adamın üzerindeydi. Onu ardında bırakıp çıkışa doğru ilerlerken, sancının azalacağını düşünmüştü. Ama hayır! Savaş Sancaktar, kalbinde bir sancı olarak kalacaktı. O gün. Ve daima... 08.10.2019