Choi Minho czekał.

,,Chciałem spełnić jego życzenie - ofiarować mu utwór, który mógłby oddać moje uczucia, to wszystko, co kłębiło się w moim sercu od tygodni, nie mogąc znaleźć ujścia"

,,Świat nie składa się z samych obrazów, na jego percepcję wpływa wiele różnych czynników... Trzeba tylko umieć je wyłapywać." Taemin bardzo chciał dowiedzieć się, jak wygląda Minho.

Krople deszczu kapią, kap kap, moczą ziemię i ludzi, kiedy obserwuję świat w połowie przesłonięty zielonym materiałem parasola

Na spotkanie starej miłości nie wypada iść z pustymi rękami. Komponuję więc bukiet. Bukiet sentymentalnych bzdur. Kiedy skończę, zamierzam złożyć go na twoich kolanach i błagać o przebaczenie. (pairing w dużej mierze dowolny)

Prezenter wiadomości nazwał to "nieszczęśliwym wypadkiem".

Taemin lubił swój cień. Nie potrzebował do towarzystwa nikogo innego.

Mówią, że dzieciństwo kształtuje całe nasze późniejsze życie. Śledząc ścieżkę własnych losów prawdopodobnie powinienem się pod tą prawdą podpisać. Kiedy rodzice siedmioletniego Minho, po niekończącej się w oczach chłopca burzy, wreszcie się rozstali, jako powód podając toksyczność ich związku, w malcu zakiełkowało pewne postanowienie. Zobrazował je w postaci nieudolnego obrazka, który jego mama powiesiła potem na jednej ze ścian nowego mieszkania. Dziecięcy rysunek przedstawiał postać o, w jego mniemaniu, anielskim uśmiechu, która spadła wprost z nieba, obierając za ścieżkę migotliwy blask jednej z gwiazd. W tej przepełnionej zapowiedzią szczęścia scence mały Minho zawarł całą swoją przyszłość, którą zamierzał wykreować zgodnie z własnymi ideałami.

Bezdźwięczność tyka cicho, zapożyczywszy głos zegarowych wskazówek, odmierzając kolejne chwile, którym przeznaczone jest zmarnowanie. Spoglądam na pozostawioną samej sobie poduszkę, wciąż noszącą ślady niedawnej obecności. Z cichym westchnieniem pozwalam sobie na przywołanie w pamięci blasku uśmiechu i odcienia ciemnych oczu, które to wyobraźnia maluje mi na wewnętrznej stronie powiek. Wspomnieniem ciepła głębokiego głosu, zagłuszam rodzące się z nieśmiałością rozczarowanie, ledwie zauważalny smutek, bezpodstawne i dziecinne niezadowolenie.

Szukam koloru Twoich oczu, pośród ogromu bladego błękitu.