Dorastała w cieniu rodzinnych sekretów. Wierzyła, że jej rodzice zginęli w wypadku. Że Ravern to dom. Że pamięć to coś, co można zostawić za sobą. Ale przeszłość nie daje się zakopać. Gdy trafia do ruin dawnego miasta, coś - lub ktoś - zaczyna budzić się w niej. Stare wspomnienia. Obce sny. Obietnica, której nigdy nie złożyła. Po jednej stronie: imperium i jego zimni urzędnicy. Po drugiej: zgliszcza upadłego mocarstwa, ostatnie iskry niemego oporu. A Sophie... gdzieś pomiędzy. To opowieść o poszukiwaniu prawdy, o próbie zmiany zastanego, o zapominanej historii, o podróży która odmieni losy świata. Świata który w trakcie rewolucji przemysłowej, stoi nad przepaścią katastrofy wywołanej nieostrożnym korzystaniem z technologii i magii. Świata w którym są miejsca gdzie rzeczywistość zaciera się z niezbadanym, niebezpiecznym fenomenem.

Po wielu latach Caelan wraca w północne góry, do miejsca, gdzie dorastał u boku kowala Garrona. Północ jednak zmieniła się nie do poznania. Mgły skrywają tajemnice, a w cieniu gór narastają napięcia, które mogą wstrząsnąć całym krajobrazem krainy. Każdy płomień, który Caelan rozpala, niesie ze sobą nie tylko pamięć przeszłości, lecz także echa pradawnych historii, które budzą się na nowo i zdają się szeptać o czymś większym, niż ktokolwiek mógł przypuszczać.

Dzieci Chaosu. Tom I: Przebudzenie Chaosu. Część I: Z krwi i mroku „Obiekt eksperymentów, niewolnik czy przedmiot?" Z mroku tortur i smaku krwi, z samotności, która zjada go po kawałku, ratuje go Cień. Nie ma imienia. Walczy z przeszłością, która wraca każdej nocy w koszmarach. Uczy się popękanego świata przyszłości, zatopionego w technologii. Coraz wyraźniej widzi różnice między sobą a ludźmi. Próbuje ukrywać prawdę, na którą nie jest gotów, lecz zdradzają go własne oczy. Instynkt, pobudzony zapachem, prowadzi go do trzech osób. Przejmuje nad nim kontrolę. Wielka układanka, której nie rozumie, poruszyła się - i powoli zaczyna układać się sama. Wrogowie patrzą. Czekają. Chcą broni doskonałej. „Wszystko jest prawdziwe i nic nie jest prawdziwe." Historia trzech dusz, które spotkały się zbyt wcześnie, zbyt późno - i być może poza czasem. Początek sagi „Dzieci Chaosu". Opowieść o tożsamości, miłości i przynależności. Wielowarstwowa. Psychologiczna. Zakorzeniona w traumie, relacjach, pamięci i metafizyce. UWAGA: To wersja demonstracyjna książki „Przebudzenie Chaosu: Z krwi i mroku", dostępna tymczasowo. Nie jest to ostateczna wersja redakcyjna ani publikacja komercyjna. Książka zostanie opublikowana w formie drukowanej i/lub cyfrowej. Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie, adaptacja i dystrybucja bez zgody autora zabronione. Kontakt: lys.samael.noctis@gmail.com Jeśli jesteś zainteresowana/y przeczytaniem dalszego ciągu, odezwij się do mnie na e-mail.

Zbiór wierszy właściwych i niewłaściwych. Niedawno ktoś wspaniały (Nuadell 💝) oświecił mnie w kilku prostych słowach: poezja i proza to ja. Nie muszę się dzielić na bycie albo poetką, albo pisarką. Mogę być jednym i drugim jednocześnie. Moje serce wybiera teraz właśnie taki rytm, dlatego oprócz opowiadań będę Was częstować również swoimi wierszami i luźnymi przemyśleniami. Czasem zarymuję, a czasem po prostu powiem do Was kilka zdań. Może któreś z nich zasieje w Was ziarno nadziei. ;) Mam nadzieję, że polubicie także tę wersję mnie. 🌜

„To chore, jak bardzo chciałbym, żeby mnie już po prostu nie było." Adam żyje z dnia na dzień, tonąc we własnym mroku. To fotograf-ironista, który nosi zbyt wiele masek. Pocieszyciel innych, który gubi się w sensie otaczającego go świata. Mistrz udawania, że wszystko jest w porządku. Artysta spragniony miłości. Ale, drobny spoiler - on na końcu tej historii i tak umiera. Jednak śmierć przecież nie zawsze musi równać się z końcem. A w tym przypadku, jej początkiem okaże się być pewien Francuz - kompozytor z sercem równie wielkim, co i jego... Dobra, słuchajcie, a może po prostu dacie szansę tym dwóm chłopakom i zobaczycie, co może powstać z połączenia sztuki oraz głębokich relacji? Adam mówi, że warto (nawet jeśli jeszcze nie czytaliście „Tematu Clary"). A on nigdy się nie myli.

„Biała Przestrzeń" to tomik poezji białej, zapis myśli i chwil. Porusza tematy traumy, tożsamości, pamięci, codzienności podzielonej na głosy i role, odczuwania świata na granicy ciała i umysłu. Wszystko to opowiedziane bez retuszu, surowo, momentami pięknie i okrutnie zarazem. Dla tych, którym zabrakło powietrza, a nadal próbują oddychać. Dla wszystkich, którzy są i nie są - naraz.

Jej światło może go zniszczyć. Jego cień może ją ocalić. Blask wiruje wokół mroku i nikt już nie wie kto jest dobry, a kto zły. A może taki podział w ogóle nie istnieje? Potwory, demony, zazdrosne bóstwa, porwanie, zdrada, trup ścielący się wszędzie, rytuały i mnóstwo magii! Chodź, sprawdź, czy Tenille zdąży uratować tych, których kocha oraz czy odkryje czym właściwie jest. A to wszystko... nim jej scenariusz dobiegnie końca. Ps. Jest tylko jedna zasada. Pamiętaj: Nie każdy jednorożec pochodzi z bajki. Niektóre przybywają z samego dna piekieł. ☆☆☆ Ta cudowna okładka wyszła spod ręki turbo zdolnej: @elusive_writes ❤️‍🔥