W grodzie nad wodami Olszycy giną ludzie. Gdy jesienne deszcze zacierają ślady, a mieszkańcy coraz częściej spoglądają z lękiem ku lasom i mokradłom, dawne sekrety zaczynają wychodzić na jaw. Bekwarek marzy o tym, by dorównać ojcu. Jarzec próbuje uciec przed starymi winami. Raszka słyszy głos, który przychodzi do niej w ciemności. Jedni szukają winy w wiedźmie. Inni w Mamunowym Zagajniku i starych bogach. A jeszcze inni w sobie nawzajem. Bo tu każdy coś ukrywa. Władyka dawne błędy. Wojowie stare krzywdy. Las prawdę o tym, co minęło. Nim ziemię zabielą śniegi, mieszkańcy grodu będą musieli odpowiedzieć sobie na jedno pytanie: czy większym zagrożeniem jest to, co czai się w lesie, czy to, co od dawna mieszka między nimi? Słowiańskie fantasy o pamięci, stracie, rodowej dumie i ludziach próbujących przeżyć w cieniu dawnych grzechów.

Morthaël żyje od wieków. Świat zmieniał się setki razy, ludzie przychodzili i odchodzili, a on nauczył się patrzeć z dystansu. Aż do momentu, w którym spotkał Elizę. To nie jest historia o wampirze, który chce być człowiekiem. Ani o miłości, która wszystko naprawia. To opowieść o bliskości, która pojawia się zbyt późno. O wyborach podejmowanych w ciszy. O szczęściu, które trwa krótko, ale zostawia ślad na całe życie. Historia rozgrywa się powoli. Bez pośpiechu. Bez prostych odpowiedzi. I bez obietnicy, że wszystko da się zatrzymać. Jeśli szukasz akcji - to nie tutaj. Jeśli szukasz emocji, które zostają długo po ostatnim zdaniu - zostań.

Uwaga! Zawiera spojlery z gry Hogwarts Legacy. (16+) A co, jeśli do świata potterowskiej magii dorzucimy odrobinę słowiańskości? Alina pochodzi z rodziny słowiańskich rodzimowierców, gdzie pod czujnym okiem babci - szeptuchy, uczyła się magii ludowej. Wszystko zmieniło się, gdy w wieku 15 lat okazało się, że włada Starożytną Magią. Trafia do Hogwartu... Jednak po wydarzeniach z piątego roku nauki okazuje się, że nie wszystko zostało jeszcze do końca wyjaśnione. Wciąż krążył jej po głowie problem Anne i tajemniczej klątwy. Opowieść pełna przygód, przyjaźni, pierwszych miłości i słowiańskich bogów. Dasz się porwać słowiańskiej magii? Tekst może zawierać wulgaryzmy, dwuznaczności, opisy przemocy, nawiązania do chorób psychicznych, w tym depresji, spożywanie alkoholu przez osoby nieletnie lub inne kontrowersyjne treści, nie odpowiednie dla delikatniejszych oraz młodych osób!

Dzieci Chaosu. Tom I: Przebudzenie Chaosu. Część I: Z krwi i mroku „Obiekt eksperymentów, niewolnik czy przedmiot?" Z mroku tortur i smaku krwi, z samotności, która zjada go po kawałku, ratuje go Cień. Nie ma imienia. Walczy z przeszłością, która wraca każdej nocy w koszmarach. Uczy się popękanego świata przyszłości, zatopionego w technologii. Coraz wyraźniej widzi różnice między sobą a ludźmi. Próbuje ukrywać prawdę, na którą nie jest gotów, lecz zdradzają go własne oczy. Instynkt, pobudzony zapachem, prowadzi go do trzech osób. Przejmuje nad nim kontrolę. Wielka układanka, której nie rozumie, poruszyła się - i powoli zaczyna układać się sama. Wrogowie patrzą. Czekają. Chcą broni doskonałej. „Wszystko jest prawdziwe i nic nie jest prawdziwe." Historia trzech dusz, które spotkały się zbyt wcześnie, zbyt późno - i być może poza czasem. Początek sagi „Dzieci Chaosu". Opowieść o tożsamości, miłości i przynależności. Wielowarstwowa. Psychologiczna. Zakorzeniona w traumie, relacjach, pamięci i metafizyce. UWAGA: To wersja demonstracyjna książki „Przebudzenie Chaosu: Z krwi i mroku", dostępna tymczasowo. Nie jest to ostateczna wersja redakcyjna ani publikacja komercyjna. Książka zostanie opublikowana w formie drukowanej i/lub cyfrowej. Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie, adaptacja i dystrybucja bez zgody autora zabronione. Kontakt: lys.samael.noctis@gmail.com Jeśli jesteś zainteresowana/y przeczytaniem dalszego ciągu, odezwij się do mnie na e-mail.

Zbiór wierszy właściwych i niewłaściwych. Niedawno ktoś wspaniały (Nuadell 💝) oświecił mnie w kilku prostych słowach: poezja i proza to ja. Nie muszę się dzielić na bycie albo poetką, albo pisarką. Mogę być jednym i drugim jednocześnie. Moje serce wybiera teraz właśnie taki rytm, dlatego oprócz opowiadań będę Was częstować również swoimi wierszami i luźnymi przemyśleniami. Czasem zarymuję, a czasem po prostu powiem do Was kilka zdań. Może któreś z nich zasieje w Was ziarno nadziei. ;) Mam nadzieję, że polubicie także tę wersję mnie. 🌜

„To chore, jak bardzo chciałbym, żeby mnie już po prostu nie było." Adam żyje z dnia na dzień, tonąc we własnym mroku. To fotograf-ironista, który nosi zbyt wiele masek. Pocieszyciel innych, który gubi się w sensie otaczającego go świata. Mistrz udawania, że wszystko jest w porządku. Artysta spragniony miłości. Ale, drobny spoiler - on na końcu tej historii i tak umiera. Jednak śmierć przecież nie zawsze musi równać się z końcem. A w tym przypadku, jej początkiem okaże się być pewien Francuz - kompozytor z sercem równie wielkim, co i jego... Dobra, słuchajcie, a może po prostu dacie szansę tym dwóm chłopakom i zobaczycie, co może powstać z połączenia sztuki oraz głębokich relacji? Adam mówi, że warto (nawet jeśli jeszcze nie czytaliście „Tematu Clary"). A on nigdy się nie myli.

„Biała Przestrzeń" to tomik poezji białej, zapis myśli i chwil. Porusza tematy traumy, tożsamości, pamięci, codzienności podzielonej na role, odczuwania świata na granicy ciała i umysłu. Wszystko to opowiedziane bez retuszu, surowo, momentami pięknie i okrutnie zarazem. Dla tych, którym zabrakło powietrza, a nadal próbują oddychać. Dla wszystkich, którzy są i nie są - naraz.