At that moment I ran back and stepped on the shredded fish and that caused me fell down. My back touched the ground and the jelly-like fish as I felt the foul smell and wet flesh trough my old clothes. It was soft but the scary feeling, the smell, the man and the less oxygen in the air stopped my brain to think.

READ HERE ------------------------> My Undead Journal transports us to a desolate world, a planet wiped out by a massive pandemic where human beings have almost become extinct and zombies run the world. A small town girl, Abigail Hunter, journeys through the zombie apocalypse to find if her younger sister, Jane Hunter, is still alive. Five months ago, Jane left to summer camp across the country where her father lives. Unfortunately, the zombie apocalypse begin its pandemic before she could return home. Abigail now alone travels to search for her sister while recording her journey inside a journal she found in an abandon home. --------------------------------------------------------------------------------------- Thank You for stopping by :) Please don't forget to Like, Vote and Follow to continue the series. I will be updating at least once a week. Copyright: I do not own the photos used in this cover. They belong to their rightful owners.

Herkes gibi onlar da sıradan lise öğrencisiydi. Ta ki bir gün dünya tümüyle değişene kadar.

Archanger Destanı kaldığı yerden devam ediyor. Prensin yoldaşları ve düşmanları zamanla daha da ayrılırken, taraflar da değişiyor. Not: Archanger Destanı: Birinci Kısım'ı okumayanlar lütfen önce linke tıklayıp okusunlar. Aksi taktirde İkinci Kısım'dan bir şey anlamayacakları aşikardır. Birinci Kısım için; https://www.wattpad.com/story/15116952-archanger-destan%C4%B1-birinci-k%C4%B1s%C4%B1m

Başını gökyüzüne kaldırıp baksaydı bütün mazisinin onu bir yere doğru götürdüğünü görebilecekti. O hengâme anından önceki son anda zaman onun için işlerken o kendisini bütün dünyadan uzaklaştırıp, bütün duygularını ve düşüncelerini aynı noktada birleştirdi... Rüzgâr bilinmez bir zamandan akıp pelerininde bir dalgalanmaya neden oldu. Artık hazırdı. Birazdan burada bir son başlatacaktı. Elinin dokunduğu ve kılıcının kestiği her şey ebediyen değişecekti. Bu, tam da o andı! Kaçınılmaz olanın gerçekleşmekte olduğunu biliyordu. Savaş, yeni başlıyordu. Zaman değişti; tıpkı diğer her şey gibi. Aradan geçen onca zaman onları da değişime zorladı. Ancak şimdi değiştirme sırası onlarda.