Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Serdar'ın hayatının ilk kitabıdır. Bilinmemesi gereken korkunç bir sır. O sırrın altında ezilen bir insan Doğru ile yanlış arasındaki çizginin daha da inceldiği bu kitapta Serdar doğru olanı yapmayı başarabilecek mi? Ecrin hatırlayamadığı geçmişini hatırlayıp gerçekle yüzleşebilecek mi? İŞTE BAŞLIYORUZ...

Dilenirim..

Unutmak için doğru zaman ve doğru insan Peki kime göre neye göre ? ZEYNEP KEREM'i unutmayı seçti. Yeniden hatırlamak hangisini daha çok yaralayacak? Yeniden hatırlamak ikisi için de zorsa her şeyi geçmişe gömmeye devam mı etmeli? Onların aşkı UNUTTUKLARI BİR YERDE UNUTULAN BİR YERDE HATIRLAMAYA KORKTUKLARI BİR YERDE Zeynep ve Kerem'in hatırlamaya korktukları aşkına şahit olmaya var mısınız?

Agapi yayıncılık ile raflarda.. '' Yıllardır içinde sakladığı , kıyıya köşeye ötelediği kalbini en kuytu köşelerden bulup çıkardı bu Yeşil gözlü Prens. Önce gülüşüyle tozunu aldı kullanılmamış yüreğinin . Sonra sevdi ve sarıldı ona. O an ilk defa gerçekten yaşadığını hissetti bu deli kız. Kalbi artık buradayım der gibi deli gibi atmaya başladı.Aşık oldu. Yandı. Tutuldu . '' Ebe laz kızı sihirbaz mısın sen?. Sana bakınca etraftaki herkes kayboluyor'' Memleket yeşili gözleriyle baktı uzun uzun. Onunkilere kitlenmiş ela gözleri izinsizce dolup taşmaya başladı. Damladı yere gözyaşları.. Uzun kemikli elleriyle avuçladı yüzünü . Zeynep'in kanı çekilmiş vücudunu yaktı bu eller . ... Telif hakları Kültür Bakanlığı tarafından onaylanmış olup, tüm haklar yazara aittir. --ilk yayınlanma tarihi: 7 Kasım 2015--

Her acı günü, her çektiği işkence, her çaresizliği bedenine, tenine ve bakışlarına işlenmiş fırtına gözlü bir adam.Sizi yakıp yıkan, her hücrenizi geri döndürülemez parçalara ayıran dipsiz karanlığına rağmen nefesinizi kesecek, kalbinizi acıtacak kadar güzel biri.Yıllarca boş bir kabuk gibi yaşayan, intikamını, masumiyetini ve en önemlisi asla sahip olamadığı ruhunu arayan bir serseri. Ayaz Haznedar. "Şarkılara neden parça deniyor biliyor musun Safir? En ihtiyaç duyduğun anda eksik bir yanını tamamlayıveriyor bir tanesi çünkü. Sen yıldızların benim için yazdığı bir parçasın Safir, dünyamın karanlığına dayanamayıp beni terk eden ruhumun yerini doldurmak için bestelenmiş, dünyanın en güzel şarkısı." Ve bu ruhsuz serserinin kalbine dokunmayı başarabilen, Safir gözlü, kırık dökük bir melek. "Ve şimdi çal benim için Safir. Var olabilecek tüm sesler sussa bile sen, benim için çal...""

Her şeyimiz olsa da bazen tek bir kişiye ihtiyaç duyarız. Her şey anlamsız gelir onsuz. Bakalım aynı üniversiteyi kazanan Ece ve Evren neler yaşayacak, aşk hikayeleri nasıl devam edecek? Ya da.. Devam edecek bir aşk hikayeleri olacak mı? Aşk üçgenlerini de pas geçmemek gerek tabi.. Ve hiç unutmayalım; "En yıkıcı güç, pişmanlıktır.." İyi okumalar :)

Romanlardaki sözlerin paylaşıldığı bir hikayedir

Kocasının ölümü çok ani olmuştu. Genç kadın yasını mı tutsun yoksa kurtulduğu için sevinsin mi bilemeden kendini yeni bir evlilik ile karşı karşıya buldu. Hem de kocasının daha önce hiç görmediği abisiyle ve bu evlilikten kurtuluşu yoktu. Kardeşi daha yeni ölmüş acısı daha tazeyken kardeşinin vasiyeti üzerine onun dul karısıyla evlenmek zorundaydı. Yengesi çok genç ve güzeldi. Ama annesi onun biricik oğlunun katili olarak görüyordu. Bu yüzden diğer oğlunu da ona kurban etmeyeceğini söylüyordu. Doğrusu iki genci de zor günler bekliyordu.