"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!

On był trochę jak lód, ona była trochę jak ogień. To oczywiste, nie lubili się. Może chodziło o sposób w jaki on rozmawiał z dziewczynami? Może chodziło o to, że był wiecznie niezadowolony, żyjąc w pięknym świecie? Może chodziło o jego buntowniczy wygląd? Może chodziło o sposób w jaki ona chodziła? Może chodziło o to, że tylko ona potrafiła odpowiedzieć na jego zaczepki? Może chodziło o to, że ciągle się śmiała, mimo że życie było przecież takie beznadziejne? A może poprostu chodziło o to, że on był lodem, a ona ogniem, a niespodziewaną burza postanowiła ich połączyć? Tak, zdecydowanie chodziło o to.