„Z lekkim sercem dotknąłem plecami dna, uśmiechając się nieprzytomnie na granicy dwóch światów. Drewniany chłopiec spłonął, zdążyłem jeszcze pomyśleć, boleśnie świadomy ironii kryjącej się pod tymi słowami. A potem nie było już niczego..." Pinokio nienawidził swojego przezwiska nawet bardziej niż wszystkich gwiazd na nocnym niebie i wizyt u irytująco nieporadnych psychologów. Czasami zdarzało się, że nie potrafił sobie przypomnieć, jak miał naprawdę na imię, i zastanawiał się, czy kiedykolwiek usłyszy je znowu z cudzych ust, ponieważ najwyraźniej na to nie zasługiwał. W oczach rówieśników był po prostu dziwnym, niemym chłopcem z przechodzącą przez pół twarzy blizną, którą zakrywały jedynie wielkie okulary, obklejone brzydką, brązową taśmą. Nikt nawet nie ryzykował zbliżeniem się do niego, żeby przypadkiem nie zostać automatycznie pociągniętym w ciemne odmęty hierarchii społecznej. A jemu ten brak zainteresowania jak najbardziej odpowiadał. Do czasu, aż w końcu spotkał kogoś, kto stopniowo zaczął wyjmować zaschnięte drzazgi z jego serca, nie zważając na ich ostre jak brzytwy krawędzie. Niestety z powstałych w ten sposób ran na zewnątrz wraz z krwią wypływały głęboko skrywane wspomnienia, które Pinokio za wszelką cenę próbował zachowywać dla siebie. Prawda mimowolnie wychodziła na jaw coraz szybciej i przeciekała mu przez palce, dlatego nie wiedział już, czy nie lepiej byłoby zwyczajnie zostawić każdą z drzazg na swoim miejscu i nadal trwać w zepsuciu, będąc przynajmniej bezpiecznym od jakichkolwiek uczuć, bo to właśnie one doprowadziły go do takiego stanu... Cudowną okładkę, którą bez przerwy się zachwycam, wykonała niezwykle utalentowana @unluckyphilosopher ❤

Osobowość chwiejna emocjonalnie typu borderline. Wiktoria nigdy nie pomyślałaby, że jeden wieczór tak bardzo odmieni cały jej świat. Pomiędzy nauką do kolokwiów na ciężkich studiach medycznych a wzdychaniem do najlepszej przyjaciółki nie udaje się jej wyciągnąć zbyt wiele z życia, czując, że czegoś jej w nim brakuje. Sytuacji nie poprawia fakt, że z jakiegoś powodu ludzie jej nie lubią i że cierpi w związku z tym na uciążliwe huśtawki nastrojów. Jednak kiedy otrzymuje dar zamiany w mężczyznę, na jaw zaczynają wychodzić tajemnice głęboko skrywane przez jej najbliższych. W obliczu ich zdemaskowania Wiktoria nie tylko odkrywa, że społeczeństwo jest zbudowane na fundamencie spiętrzonych kłamstw, ale także uświadamia sobie, że ona sama również nie pozostaje we wszystkim bez winy. Opowieść o powinnościach ludzi wobec społeczeństwa, odkrywaniu swojego ja, o więziach, o tym, że pomiędzy czarnym i białym jest szerokie spektrum szarości, jak także i o tym, że nie zawsze to, czego pragniemy, jest tym, czego najbardziej potrzebujemy. Najwyżej w rankingu: #245 romans, 13.1.2018 Drugie miejsce w rankingu lesbijskich opowiadań w dziesiątym numerze "What's up Watt?"

'I think Im in love, Its the scariest place to be alive. '

Ssę w tłumaczeniu, ale pewna leniwa buła mnie zmusiła~ (Nie tłumaczę tytułu, bo byłby to grzech niewybaczalny.) Link do oryginału: http://shoved2agree.livejournal.com/ Opis: "Gerard Way widzi świat inaczej niż wszyscy. Samotny i odsunięty od wszystkiego, czuje się skrzywdzony, jednak uparcie twierdzi, że w jego umyśle czają się odpowiedzi na wszelkie pytania, które go nurtują. Czy Gerard naprawdę chowa w sobie jakiś niesamowity sekret? Czy może po prostu jest szalony, tak jak inni w tym miejscu?"