*Fragment opowiadania* -I co? Co teraz zrobisz? - wyszeptał mi do ucha, a mnie przeszedł dreszcz. Próbowałam się mu wyrwać. Szarpnęłam się, ale nie było to dobre posunięcie, bo poślizgnęłam się i utraciłam równowagę. A on ze mną. Boże, gdyby ktoś nas teraz zobaczył, z pewnością dostalibyśmy szlaban. Malfoy leżał na podłodze, a ja siedziałam na nim okrakiem i przyciskałam się do jego klatki piersiowej. Jego dłonie znalazły się na moich biodrach, a nasze różdżki leżały parę centymetrów od nas. Uniosłam lekko głowę i spojrzałam na chłopaka, który tylko mi się przypatrywał, nie mówiąc ani słowa. Jezu, jakie to było niekomfortowe. ZNOWU, pragnę dodać. Poruszyłam się lekko i sięgnęłam po swoją własność. -I kto teraz jest w sytuacji bez wyjścia? - spytałam i wycelowałam w niego różdżką. Teraz ja się tego nie spodziewałam. Blondyn szybko przechwycił swoją i przewrócił mnie. Teraz on leżał na mnie, a ja pod nim. -Nadal ty. - uśmiechnął się. Najwyższe notowania - #2 w Fanfiction

-Stoję teraz blisko niego,tak blisko,że czuję ciepło jego ciała,jego zapach.Cholera,ten zapach!Orzeźwiający żel pod prysznic i...Czyżby Armani?Tak,tą cudowną woń poznałabym wszędzie. Stawiam na blacie kolorowy kubek i w tej chwili czuję czyjeś ręce na biodrach.Mike obraca mnie i przyciąga do siebie tak,że przywieram do jego nagiej klatki piersiowej.Zsuwa dłonie niżej i podnosi mnie za tyłek do góry,po czym sadza na blacie i staje między moimi nogami.Cały czas patrzy mi w oczy.Ma bardzo hipnotyzujące spojrzenie. Mike,nie czekając na moją reakcję,obdarza mnie drugim i namiętnym pocałunkiem.Ten facet smakuje obłędnie!Cała scena trwa raptem pół minuty,a ja mam wrażenie,że spędziłam w jego ramionach wieczność.Milutką wieczność. Wraz z końcem pocałunku,kończy się ta niewiarygodna namiętność i powraca zdrowy rozsądek. Michael wychodzi z kuchni i zostawia mnie,a ja dotykam koniuszkiem palca obolałe od pocałunku wargi.

-Czemu jesteś tu sama- zapytałam małą blondyneczkę, która siedziała w ciemnym zaułku. -Nie wiem gdzie jestem. Mój brat się na mnie zezłościł i mnie tu zostawił- zaszlochała. Podeszłam do niej i wystawiłam rękę. -Chodź ze mną. Pomogę ci go zalesić- dziewczynka chwyciła moją rękę.- Czy twój brat jest taki jak ty?- zapytałam. -Ale o co chodzi- udawała, że nie wie o co chodzi. -Wiesz o co chodzi, wilczku- uśmiechnęłam się do niej. -To pani jest też taka jak ja?- popatrzyła na mnie zdziwiona. -W pewnym sensie tak. Tylko ty jesteś betą, a ja alfą- wyjaśniłam gdy szliśmy przez pięknie oświetlony park. -Mój braciszek też jest alfą- uśmiechnęła się słodko.

W dzisiejszych czasach spotykamy różne dziwne zjawiska i istoty.Jesteśmy ich ciekawi ale także boimy sie. Świat skrywa wiele tajemnic o których nigdy nawet nam się nie śniło... Lili-piękna, nastoletnia śmiertelniczka. Nie jest popularna. Praca rodziców zmusza ją do ciągłej zmiany otoczenia, co kompletnie jej się nie podoba. Aron-Przystojny, popularny wilkołak, który ukrywa przed innymi kim jest. Ma swoją watahę, jest w niej alfą.Jego charakter nie jest za ciekawy. Dla ludzi których nie lubi lub nie ma szacunku jest chamski i potrafi naprawdę zranić.Lecz dla osób, które kocha staje sie opiekuńczy oraz uczuciowy. Co stanie się kiedy tak dwa różne światy się ze sobą spotkają? Czy Aron znajdzie swoją bratnią duszę? Jeśli chcecie się dowiedzieć zaprzaszam was do przeczytania. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ♦mogą pojawić się wulgaryzmy jak i sceny +18 ♦Jeśli nie lubisz czytać o wilkołakach lepiej nie zaczynaj czytać gdyż cała ta praca będzie im poświęcona ♦za wszelkie błędy przepraszam ~~~~~~~~~~~ # 9 miejsce o wilkołakach ---24.6.2016