birbirinden komik espriler

Liseye yeni başlayan bir kız,ama başına neler geleceğini bilmiyor veya oranın nasıl bir yer olduğunu.Kız okula başladığı günden itibaren her gece saat tam on iki de birileri öldürülüyor,kanlı,vahşi ve insanın içini ürperten şekillerde.Kız katilin kendi peşinde olduğunu biliyor,ama tabi ki onun arkasında başka insanlar olduğunu da er geç anlıyor, bunu kabullenmek zorunda,ya kaderine razı olup ölecek ya da kendi gücüyle bütünleşip dünyayı sonsuz bir karanlığa sürükleyecek . Gerçek kimliğini herkesten saklamaya çalışırken aynı zamana da kendini öldürmek isteyen insanların kim olduğunu bulmaya çalışıyor.Ama en yakınlarına bile güvenemezken bu çok zor.Sonunda ya kendisi, yada en sevdiği ile birlikte bütün dünya sonsuz bir uykuya mahkum edilmek zorunda.Zaten herkesi kurtarması imkansız...

Kitabın başlangıç tarihi 12/09/2015. #1 Bilim kurgu **Dikkat! Parola Yayınevi ile yapılan anlaşma ile Unutulmuş: Türkiye iki ayrı kitap şeklinde basılacaktır. İlk on bölüm tanıtım amaçlı bırakılmıştır, kalan bölümler kaldırılmıştır** 21 Aralık 2012. Maya takviminin son günü. Çoğu kişinin bir şey olacağına inanmadığı, ufak bir kesimin ise dünyanın sonunun geleceğine inandığı o 'büyük gün'. Ben de çoğu kişi gibi o gün bir şey olacağına inanmıyordum. Daha fazla yanılamazdım... 21 Aralık gününün ilk saatlerinde Dünya'nın bir ülkesi hariç bütün ülkelerinde aynı virüs yayılmaya başladı. 21 Aralık günü ailemle birlikte sabah kahvaltısı yaparken, korku dolu spikerin söyledikleri bugün bile kulağımda. Spiker, gece saat 12'yi geçtikten sonra Dünya'nın bütün ülkelerinde aynı virüsün görüldüğünü söylemişti. Virüsün kim tarafından oluşturulduğu ya da tedavisinin olup olmadığı şimdilik bilinmiyordu. Bilinen tek şey virüsün, insanları birer zombiye dönüştürdüğüydü. Spiker o kelimeyi söylediğinde kendime hakim olamamış ve gülmüştüm. Keşke gülmeseydim... Haberler bittikten sonra ailemle şaşkın bir biçimde birbirimize baktığımızı hatırlıyorum. Haberlerde söylenilenler gerçek miydi? Yoksa bizim o harika medyamız oyuna mı gelmişti? Her şeyden önemlisi şimdi ne yapacaktık? Benim okula gitme saatim gelmişti. Anne ve babamınsa işe gitmeleri gerekiyordu. Bakanlıklar herhangi bir açıklama yapmadığına göre durum o kadar ciddi olamazdı. Sonunda hepimiz hazırlanarak evden çıktık. Keşke hiç çıkmasaydık...

✧ Wattys 2016 Çığır Açanlar Kazananı ✧ Bilim Kurgu #1 ✧ ''Adım Dolunay. İnsanların Dünya adını verdikleri gezegende yaşıyordum bir zamanlar.'' ✧ Yeni Dünya projesinin asıl amacı halka duyurulmamıştı. Daha önce gidilen gezegenlerin nedenlerine benzer fikirler öne sürülmüştü; keşif, koloni, kaynak... Fakat asıl neden bunlardan hiçbiri değildi. Yeni Dünya'yı diğer gezegenlerden ayıran bilinen ve bilinmeyen onlarca, belki de yüzlerce farklılık vardı. Bunların başında gezegene gidecek olan kişilerin seçilmiş kişiler olması geliyordu. Hepsinin bir ortak noktası vardı fakat hiçbiri bunun farkında değildi. Dolunay Ateş de onlardan biriydi. Üstelik ilk gruptaydı. Ve belki de Yeni Dünya'nın etkisini en çok hissedenlerden biri olacaktı. Dünya'dayken de sıradan biri değildi, başka bir gezegende sakin duracağını kim söyleyebilirdi? Ametist şehri o yılın dönüm noktasıydı. İsyanların, devrimlerin ve savaşların ilk kısmı Yeni Dünya'nın kalbi olan bu şehirde başlayacaktı. Yüzlerce dostun ve düşmanın, aşkın ve nefretin, yok oluşun ve yeniden doğuşun hikayesinin başladığı yerdi. ✧ Ametist ve Kalsedon, Öne Çıkanlar listelerine eklendi ✧ Ametist kitap olmuştu, şimdi yeniden Wattpad'de Yazılma Tarihleri: 15.07.2014-15.11.2014 Yeniden Başlangıç: 05.12.2020

Beren doğduğu günden beri, normal insanlar tarafından garipsenecek kötü olaylar yaşamaktadır. Rüyalarından sıçrayarak uyanması ile başlayan bu korkunç durum bununla sınırlı kalmaz ve kızın başına beklenmedik şeyler de gelmeye başlar. Beren, içine düştüğü bu dipsiz kuyuda kaybolmaktan korkarken o gece gördüğü rüya her şeyi değiştirir. Çünkü yalnız değildir. Onunla aynı kaderi paylaşan başkaları da bulunmaktadır. Beren'in karanlığına tutsak olmaya hazır mısın? Instagram: barisugar Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır.

'' Neden geldin? '' Ses tonlarının bir ruhu var mıydı? Eğer varsa şuan benim ses tonumun ruhu alınmıştı. Donuk bakışlarında birkaç parıltı kol gezdi. Geçen o parıltıların her birini yakalayıp söndürmek, yok etmek istedim. '' Yoksa Türk filmlerindeki gibi pişman olup bana kendini af mı ettireceksin? '' Mavilerinde ki parıltılar büyüdü ve her biri uçuşup dudaklarının kenarında toplaştı. Dudaklarında eğreti duran gülümsemeye ek olarak kafasını olumsuz anlamda salladı. '' Unuttuğun bir şey var. O Türk filmlerinde ki adamlar kadınları seviyordu. '' Ve bu kelimesinden sonra indirdiğim zırhın önüne bir zırh daha indi. İşte o zaman doğru yolda olduğumu anladım. '' Haklısın, sen beni hiç sevmedin. '' *** İntikam için çıktığı yolda yaralı olarak dönecekti. Kendisine '' Aşık olmak yok '' diye tekrarladığı müddetçe daha fazla çekilmiş olacaktı o girdaba. Belkide olacakları önceden tahmin edebiliyordu, kim bilebilir? Onun aşkı, mutluluğu değil ÇÖKÜŞ'ü yaşatacaktı. Çöken, binalar değil aşkla yanıp tutuşan iki bedenin kor gibi yüreğiydi. Onlar bu göçüğün altından kalkabilecek mi yoksa can çekişe çekişe ezilecekler mi? Bunu hep beraber bekleyip görelim.

- TAMAMLANDI - Korkut Karataş; Gri bulutların arasında saklı kalmış bir adam. Kendinden ödün vermeyen kendi doğrularını yaşayan bir ajan. Onun gözleri içinden çıkmak istemeyeceğiniz bir hapishane. Enver Kandemir; Kan kusturan bir adam. O, adeta bir güç abidesi. Bükülmez bilek, kırılmayan demir. Kendini bilen bir ajan. Sert ve Güçlü Sert ve Korkusuz Sert ve Yakışıklı Tekin Kurt; Umursamaz ve çapkın. Zekasıyla, gözleriyle ve gülüşüyle herkesi kendine hayran bırakan bir adam. O biraz kendinden fazla emin. Görünenin arkasında kendini saklamasını iyi bilen bir ajan. Eric Yamaç Blake; Dünyanın sayılı hackerları arasında o bir numara. Yaptıkları ve yapabileceklerinin farkında. Dağınık saçlarıyla oldukça çekici. Sakin, kibar, neşeli, ve sempatik bir ajan. Açelya Doğan; Koyu kızıllıktaki kısa saçlarıyla masumluğunu koruyan bir kadın. İçinin karanlığına inat beyaza ait bir ajan. Mislina Gökay; Hayatın ondan aldıkları ve verdikleri arasında kalmış bir kadın. Savaşçı ruh hali onu en iyi ajan yapan özelliklerinden biri. Sexi ve Güzel Sexi ve Cesur Sexi ve Zeki Bukre Yılmaz; Çizdiği sınırlar içerisinde yaşayan kendini sakladığı kabuktan çıkmayan içine de kimseyi kimseyi almayan bir kadın. O biraz yalnızlığına fazla düşkün. Her işini usta bir titizlikle ve sessizlikte yerine getiren bir ajan. Maria Su Tekand; Kendi içinde verdiği savaşı kimseye belli etmeyen mücadeleyi seven ince düşünen kadınsal beyni ve zekasıyla herkesi alt edebilecek bir ajan sarışın olması sizi aldatmasın.

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

'' Yalnız olduğunu gördüm. Normalde böyle bir teklifte bulunmazdım ama..'' başını yana yatırarak beni tekrar süzdü '' güzelsin ve burada tek başına oturduğun için belki benimle dans edersin diye düşünüyordum'' Pekala kabul ediyorum etkilenmiştim kim olsa etkilenirdi yinede ona bunu belli etmemeye çalışıyordum. Kendisine fazla güvendiği belliydi, aslında onun yerinde olsaydım bende kendime güvenirdim ama yinede kendimi ona takılmaktan alamadım. İçkimin kalanını içtim ve başımı elime yaslayarak ''Hala düşünüyor musun?'' diye sordum. Başını arkaya yaslayarak gülümsemeye başladı. Bakışlarım sol yanağında ortaya çıkan gamzesine oradan da ağzına kaydı. Bembeyaz dişleri ile alt dudağını ısırdı ve doğrulup yüzüme yaklaşarak '' Benimle dans eder misin?'' diye sordu.

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...