Co może się zmienić przez jedno, nawet najmniejsze wydarzenie ? Co zmieni się w życiu Marinette i Adriena kiedy odkryją swoją drugą tożsamość? Kto może przeszkodzić im w szczęśliwym życiu? Czy Adrien odkryje prawdę o swojej rodzinie? Tego dowiecie się czytając to opowiadanie .♥

Przeczytajcie pierwszy rozdział - po nim oceńcie , czy Wam się podoba . Historie Marinette i Adriene'a zostaną tu przedstawione w zupełnie inny sposób. Ostrzegam , ze to opowiadanie może okazać się trochę psychiczne. ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Marinette - Po długim czasie bezowocnego wzdychania do modela znanego jako Adrien Agreste, ma dość uczucia odrzucenia i postanawia dać szansę zamaskowanemu bohaterowi. Adrien - W czasie kiedy śliczna młoda bohaterka odrzucała zaloty pewnego siebie kocura, ten w swoim codziennym życiu coraz bardziej zaczynał czuć coś do granatowowłosej dziewczyny z jego klasy. * * * Moja wersja historii Biedronki i Czarnego Kota. Zapraszam do czytania! ^W TRAKCIE KOREKTY^

"- Witaj moja Pani. Zamruczał mi prosto do ucha na co skóra na moim karku dostała gęsiej skórki. Nie musiałam oglądać się za siebie. Wiedziałam ,że to mój Czarny Kot" To opowieść o dziewczynie z problemami która ukrywa wszystko w sobie nie dając by emocje opuściły jej ciało. Ta opowieść jest o dziewczynie która nie dopuszcza do siebie nikogo. Ta opowieść jest o dziewczynie która potrzebuje tylko miłości i szczęścia. To opowieść o chłopaku który ma wszystko a jednak nie ma nic. Ta opowieść jest o chłopaku który kocha dwie te same osoby. Ta opowieść jest o chłopaku który chce dać tej dziewczynie miłość i szczęście. To opowieść o dziewczynie i chłopaku którzy będąc koło siebie uzupełniają swoje serca. FF na podstawie bajki "Miraculum: Biedronka i Czarny Kot"

Adrien i Marinette żyją w swoich własnych światach, wypełnionych ich własnymi problemami, bólami, stratami... Muszą jednak porzucić je w chwili, gdy światu zaczyna grozić niebezpieczeństwo. Poświęcają wszystko... Dosłownie wszystko, całych siebie, a czasem nawet swoje życie... Czy jesteś w stanie podążać za nimi podczas ich walki? Potrafisz również pozostawić wszystkie przyziemne sprawy, aby tylko raz jeszcze dostrzec zachwycone uśmiechy ludzi, którzy cię otaczają? Aby mieć pewność, że nic już nie zagraża żadnej z duszyczek tych wszystkich wciąż niezapoznanych ze światem dzieciątek? -------------------------------------------------------------------------------- Dosyć długo zajęło mi przełamanie się by coś napisać. Uprzedzem, że to nie będą same przyjemne, pełne miłości opowiadania. Sama jeszcze nie wiem czy umieszczę tu tylko one - shot'y czy też jakąś historie. W każdym razie, zapraszam każdego fana LadyNoir czy Adrienette do zagłębienia się w świat mojej wyobraźni.

On wie. Teraz to wszystko zaczęło nabierać sensu; nocne, niezapowiedziane wizyty, niezachwiane deklaracje, tajemnice, sekrety, ukradkiem rzucane spojrzenia, pojedyncze gesty i bal. On wiedział przez cały czas.

"Teraz, patrząc w jej piękne oczy i studiując jej wyraz twarzy, domyślił się, że jest lekko zawstydzona tą sytuacją, ale nie przeszkadza jej pozycja w jakiej się znajdują. Jedyne, czego nie mógł się domyślić, to fakt, że Marinette znała go lepiej niż sobie wyobrażał oraz to, że pała do niego coraz większymi uczuciami. To nie było dla niej korzystne, zapragnęła się z tego wyleczyć, ale również poczuć jego smak po raz kolejny. Złapała jego twarz swoimi drobnymi dłońmi i łagodnie wytarła pozostałości słonych łez. Przejechała po jego mokrych rzęsach by je lekko osuszyć, po czym posuwała się kciukiem po nosku, aż do jego ust. Jeździła palcem czule po jego wargach. Robiła to tak delikatnie, jakby bała się, że go spłoszy. Objęła mocniej jego twarz i spoglądała powoli, raz na jego oczy, a raz na usta. Chat zaczął się coraz bardziej nad nią pochylać, a ona nie sprawiała oporów. Gdy był już tak blisko, że stykali się nosami, szepnęła: -Pomogę Ci zapomnieć" #19 w Fanfiction!