*Selin'den* "Öpersen geçer." "Oldu Ali.Uf mu oldu diye de ağlayayım mı başında?" Hala yavru köpek bakışlarıyla bakmaya devam ederken kıyamıyorum ona. "Gel başımın belası gel." diyerek iki dolabın arasına sürüklüyorum onu.İyi ki herkes derste şuan. Ali rahat bir biçimde duvara yaslanırken gelecek öpücüğü bekliyor.Ben onun gözünün yanındaki hafif kırmızılığa bir öpücük kondururken tam da beklediğim oluyor.Elleri anında belime dolanıyor. Ben yavaşça geri çekilirken gözlerine bakıyorum.Aramızda nefes mesafesi var,yok. "Geçti mi bari?" diyorum.Konuşurken dudaklarım bıyıklarına değiyor,gıdıklanıyorum. "Sen öpünce geçmeyen yara mı var?" ***** *Nazlı'dan* "Sen uyusana Savaş. Beni dinle bir kere de.Bak dinlemedin beni neredeyse denize düşüyordun." Elini kalbime koyuyor.Ben romantik bir söz beklerken gelen kamyon yazısı beni hayal kırıklığına uğratıyor. "Ben senin kalbine düştüm bebeğim. Everest'ten düşsem etki etmez artık." İçinde bulunduğumuz durumun saçmalığına gülüyorum. "Kalbini öperim senin ama hadi uyu artık." Koca bir bebek olduğunun kanıtı olarak göğsüme gelip kollarını belime doluyor. "İyi uykular bohem prens." diyorum saçlarını okşarken. "Sana da Rapunzel." diyor derin bir nefes alırken. "Biliyor musun? Saçların çok güzel.." --- Maceracı iki çiftimizin ileriki bölümlerinden kesitidir.

Kocasına ilk görüşte aşık olan bir kadın. Her zaman boşanmayı düşleyen çapkın bir adam. Ama karısı herkesin gözünde mükemmel bir eş. Anlayışlı, sabırlı iyi kalpli, iyi bir ev hanımı, güzel bir kadın. STOP! Bazı şeyler yanlış. Öncelikle sevgili gelinimiz hiçte anlayışlı sabırlı ve ev hanımı değil. Aslında hiç iyi bir ev hanımı değil. Ama bunu sadece kocası biliyor ve her ne kadar ispatlamaya çalışsa da kimse inanmıyor. Küçük bir ayrıntı: O karısından dayak yiyor. Hikaye bana aittir. Bu tanıtımı kullananlar veya senaryoyu alanlar çalıntıdır.