Her daha kötü ne olabilir ki dediğimde daha kötüsü oluyor, beni intiharın eşiğine sürüklüyordu. Belki de artık etrafımdakiler değil, ben ölmeliydim. Belki de bu kehanet iste o zaman son bulurdu.

Günden güne görme yetisini yitiren biri için gelecek o kadar da aydınlık değildi. En fazla birkaç saatlik konuştuğu insanları tak diye engelleyen İlayda'ya, mesaj atıp duran mavi vapurdaki çocuğu tanımaya çalışırken onun etrafında olduğundan habersizdi.

Okyanusunun derinliklerinde güneş görmeyen o abisi, ben aydınlatacağım Barlas.