Teresa Ballantyne, adım buydu. Ben küçükken annemle babam ölmüştü. Onların ölümünden sonra amcam tarafından New York'a götürülmüştüm. O zamanlar 8 yaşındaydım, zamanla ev işi yapmayı öğrendim. 13 yaşımdan sonra amcam gizemli bir şekilde ortadan kayboldu. Yan komşumuz her gün benimle ilgilenmeye başladı. 13 yaşımda en iyi arkadaşım olan Kate ile tanıştım. Ve şuan 17 yaşımdayım, ne basit bir hayat öyle değil mi? Hayatım özetlemesine böyleydi. Ta ki okula bir kaç yeni öğrenci gelip, bana kendilerininde kurda dönüşebilme yeteneklerinin olduğunu söyleyene kadar. Bana onlarla birlikte yaşamamı söylediler. İşte o gün en sonunda düzgün bir ailem, birçok arkadaşım ve yeni bir evim olacak diye sevinmiştim ama belanın en kötüsü onlarla tanıştıktan sonra başıma geleceğini elbette bilmiyordum. Not= Hikayenin ilk bölümleri kötü bir anlatımla yazılmıştır. Hikayeyi düzenlemeye almak istemediğimden bunu göze alarak okuyunuz.

" Qwl - 121 operasyona hazır . "

Burası da neresi ?'' '' Burası senin ölüm noktan ölümlü kız . '' Ölüm noktam ? Bu da ne demek oluyordu ? Düşüncelerimi okuyormuşcasına ifadesiz yüzüme bakarak sorumu yanıtladı. '' Başından beri aradığın yerdesin ve bütün yaşadıklarının sebebi olan yerde .'' Başından beri aradığı yer, aslında her şeyin başladığı yerdi. Ve artık bir seçim yapması gerekiyordu. Ölüm ile yaşam arasında sıkışmış bir evrende gerçeği yeniden keşfetmek zorundaydı. "Bazı seçimler sadece seni değil... bütün bir evreni etkiler."

O dalında kopardığı böğürtlenin bedelini ödüyordu. Böğürtlen yüzünden lekelenen minik ellerinin, bir gün kanın ızdıraplı hükmü içinde kızaracağını bilemezdi. Kan onun ellerinin üzerinde, zehirli bir sarmaşığın dikeniyle örselenmişti. Genç kız göğe doğru çevirdi bakışlarını, gök yüzlü bir adam vardı avuçlarının içinde. Sonra fısıldadı cennetin en güzel köşesine. "Seni bana getiren bir böğürtlense, dikenleri yüreğimi yaksa bile senden vazgeçmem. Sana ellerimi değil, sana yüreğimi kurban ediyorum, dinle beni ;biz seni bir böğürtlenin damak yakan acısıyla sevdik."