Dalsze losy Emilly, dziewczyny chorującej na zaburzenia odżywania. (Kontynuacja ,,Ponad Wszystko ( Above all) ) ,,Marzyłam o domu, o szczęściu, o perfekcji bez wyrzeczeń. [..] Przecież miałam być zdrowa. Dlaczego? Dlaczego mnie zabijasz przyjaciółko.Powiedz. - Dlaczego mnie zabijasz!! - Wydarłam się przez łzy. '' _________________________________________________________________________________ Przed przeczytaniem tego opowiadania, proszę o przeczytanie pierwszej części. Jeśli już to zrobiłeś mam nadzieję,że Cię nie zawiodę Drogi czytelniku:)

Rodzice Sary uważają że jak na 16 lat jest bardzo niesamodzielna, twierdzą że najlepszym sposobem by Sara dowiedziała się co to chłód pracy jest wysłanie jej na wieś do ciotki Anny, plan wchodzi w życie co bardzo nie podoba się Sarze, nie spodziewa się jednak co ją tam czeka...

,, Zatrzymałam się przy słowie ,,Anorektyczka". Zastanawiało mnie jedno. Czy to można uznać za komplement? Dziewczyny z Anoreksją mają piękne ciało do którego dąże. A jeśli ktoś uważa,że nie wyglądam jak anorektyczka,to chce mi przekazać,że jestem jeszcze za gruba? Miałaś racje Emi! Jesteś dla niego za gruba. Nieudacznica. Jesteś gówno warta. Nie chciałam nadal bić się z myślami. Ćwiczyłam, a mój każdy głęboki wdech zagłuszał moje raniące myśli."