"Sana dokunduğumda, tenine zifir bulaşacak." ✖️ ✖️ "Gökyüzünde, bir buluta kanadından bağlanmış bir kuş gibi hissediyorum. Kanatlarımdaki tüm tüyler tek tek koparken benim katılamadığım rüzgara kapılıyorlar; gece oluyor sermestleri andıran bir şekilde ve ansızın ay doğuyor güneşin katili olarak. Umut olacak sanıyorum ama sonra ay çatlıyor. Zemheri oluyor gökyüzü. Gecenin kıyameti, senin gözlerinden boşalıyor."

Görev; Bir kızı her gün biraz daha, yavaş yavaş öldürmek. Ona işkenceler yapmak ve ölmeyi istemesini sağlamak. Acımasız ama yaralı bir adam. Umutlu ama kırılmış bir kız. Bu görevde ne olacak? Görev onlara ne getirecek? Kız görevin sonunda ölecek mi? Yoksa görevin amacı mı değişecek? Bilmiyoruz. Göreceğiz. *Hikaye gerçek kişilerle alakasızdır. -Tüm hakları saklıdır. Sadece Wattpad'te yayınlanmaktadır. Burada yazılanlar başka bir isimle başka bir yerden paylaşılamaz, çoğaltılamaz. İznim gereklidir. Hikayeyi veya bir benzerini başka sitede görenlerin bildirmesini istiyorum. Kapak Tasarımı @MissBollywood

Bir kızın kendi kanında kayboluş, Bir adamın o kanda kendini buluş hikayesi. Görev; Bir kızı her gün biraz daha, yavaş yavaş öldürmek. Ona işkenceler yapmak ve ölmeyi istemesini sağlamak. Acımasız ama yaralı bir adam. Umutlu ama kırılmış bir kız. Bu görevde ne olacak? Görev onlara ne getirecek? Kız görevin sonunda ölecek mi? Yoksa görevin amacı mı değişecek? Bilmiyoruz. Göreceğiz.

Bir kız. İntiharın eşiğinde dururken, bedenine bağladığı su altı kamerası ve onu dibe çökertecek demir ağırlıkla bir gece yarısı havuzun içine adım atıyor. Bunu canlı yayında izleyen binlerce insan. "Kız gerçekten atladı." "Hadi boğ kendini, sürtük." "Mayon yakışmış. Göğüslerin çok güzel." "Ölmek isteyecek kadar ne yaşamış olabilirsin ki? Dikkat çekmeye çalışıyorsun!" "Sıkıcı." Ve yüzlerce aşağılayıcı yorum arasında kendini belli eden tek bir yorum. "Dibe düştüğünde, dibin de bir derinliği olduğunu göreceksin."

✤ Fırtına mı daha sert eserse yaprağı düşürür? Yoksa yaprak mı daha güçlü tutunursa fırtınayı yıldırır? Başını suratıma eğdi ve lafına devam etti. "Bende sana ilgi çekici şeyler gösterebilirim." dudaklarıma doğru fısıldadı kelimelerini. Sıcak nefesinin suratıma çarpmasıyla gözlerimi yumdum. Üzerimde bıraktığı bu etkiyi farkettiğinde geri çekildi ve iç tırmalayıcı bir tınıyla gülmeye başladı. "Titriyorsun." dedi dudakları zevkle yukarı kıvrılmışken. "Yaprak gibi. Fırtınanın ortasındaki bir yaprak. Bunu sevdim." Tüm hakları saklıdır. İletişim için; Instagram: zeynep_bozik Twitter: zeynep_bozik Snapchat: bozikzeynep

Siz hiç nefret ede ede sevdiniz mi? Masal hayatının değişmesini, hayatında iğrenç bir rol alan insanları kabullenmesiyle boyun boyunadır. Yaşadığı zorluklara karşı gelerek kendini ne kadar güçlü göstermeye çalışsada asla affedemeyeceği bir adamı kabullenmek zorundadır. Kendi gibi birinin hayatına karışır ve o hayatta aşık olur . Aras'a aşık olduğu için halinden memnunken başının belada olduğu hiç umrunda olmaz. Mücadele eder , sıkılmadan peşinden gider. Siyah gibi sever.

-Yarım kalmış bir hikâyedir. Bunu bilip ona göre başlamanızı tavsiye ederim. "Belime dolanmış kolları hareket ettirmemeye çalışarak tek hareketle döndüm usulca. Kalbimin kanatları gösterişli bir şekilde çırpındı. Güzel yüzü tam karşımdaydı işte şimdi. Altı yıldır hiç bıkmadan izlediğim, bedensel olarak asla yaklaşmaya cesaret edemediğim.. En acısı da gözlerinin rengini bile bilemediğim adam şimdi yanımda alıyordu en derin nefeslerini. Gece mavileri yanımda kapanmıştı sakince. Oysa ki şimdi gözlerinin içinde dönen her tonu, ara sıra arasına serpiştirdiği siyahları en iyi ben biliyordum. Onun kirpiklerini bile tek tek sayacaktım ben hayatımdaki en büyük uğraş buymuş gibi."

PERVANENİN IŞIĞA TUTULDUĞU GİBİ UMARSIZCA TUTULUP KALMIŞ OLANLARA... *** "... töre, adet, gelenek, anane diyerek en az değerin sevgiye, en çok değerin el aleme verildiği o kalıplarla yaşadıkları içindi. Bu kalıplar öyle güçlüydü ki ona uymak istemeyeni yıkıp geçiyor, yok ediyordu. Uyanı ise daha çok ezip silikleştiriyor, zamanla kendine katıyordu."

Yalan-lar;Bu sefer bir kalbe girdi.Orda büyüdü,ağladı,mutlu oldu ve sevmeyi bildi. Affetmek yücelmek ya da alçalmak arasında ilmek ilmek işlerken,kalp sahnede yerini almış kukla olmuştu. Siz de İdil gibi yalan söyleyip,Barış gibi affetmeyi biliyorsanız buyrun.Hep beraber şu sıcacık ateşin başında ısınalım. *01.09.2016

Sınıfın kapısı açıldığında bütün gözler kapıya çevrildi. Içeriye gizemli havası ve soğuk tavrıyla biri girdi. Kimseye bakma gereği duymadan gözlerini hızla sınıfta dolaştırdı. Ve en arkada ki boş sıraya geçip oturdu. Onu tanımıyordum, ancak onda bana tanıdık gelen bir şeyler vardı ama bir türlü çözemiyordum.O kahverenginin en eşsiz tonu gozlerine tekrar baktığım da aslında tanıdık gelen şeyin gözleri olduğunu farkettim ve daha dikkatli bakmaya başladım. Sanki o gözlere baktıkça daha da tanıdık geliyordu. Evet... Oydu. O gözlerin sahibi aslında çocukluğumun bir kısmına da sahip olan gözlerin sahibi olan kişiydi. Oydu işte onu en son sekiz sene önce görmüştüm Herşeyiyle değişmişti ama o gözleri hala aynıydı. Sadece bir farkla o gözler artık, neşeli, mutlu değil soğuk, asi ve tehlikeli bakıyordu. Ve ben o gözlere baktıkça kayboluyordum... Değişmeyen Tek Şey Değişimin Kendisidir.. Zaman; acı bir leke gibi ruhumuzun derinliklerine çöktüğün de hissettiğimiz pusluk;o ani bir daha geri getiremeyecek olmanın verdiği acıdan başka bir şey değildir.. ..................................................................... Her zaman mantığımı ve kalbimi eşit seviye de tutmayı başaran ben bu sefer yine eşit tutmayı başarabilecek miyim? HİÇ SANMIYORUM.. [Kapak Tasarımı : @Yzmakgerek]