"bütün yıldızlar senin için parlıyor."

"Seni seviyorum," diye fısıldadı ara verdiğinde. "Seni seviyorum, seni seviyorum, seni seviyorum.." her öpücüğünden önce bana bunu fısıldıyordu. "Tanrım, seni çok seviyorum.." "Tanrıyı mı, beni mi?" geri çekilip şüpheyle yüzüne baktım. "Tanrıçayı.." dedi gülerek. "Güzelliğin beden bulmuş hali olanı.. Bana ait olanı.." uzanıp dudaklarını boynuma bastırdı. Dolmuş gözlerimden boşanmayı bekleyen yaşları bastırmak için dişlerimi dudaklarıma bastırıyordum. Rüyada olmalıydım. Umrumda değildi, bu rüyayı görmek için ebedi uykuya dalmaya razıydım.

İçimdeki koca boşluk haykırışlarına devam ediyordu karanlığa teslim oluşumun acı çığlıklarına herkes sağır kesilmişti. Çığlıklarımla ve onu susturmaya çalışan "sonsuza dek uyanmamak" düşüncesi rekabete kapılıp gitmişti. Acıdan kıvranan çığlıklarım şiddetini artırıyor, tüm beynimi etkisi altında bırakıyordu.