Hayatı boyunca tek başına yaşayan bir kız ve ablası Anne ve babalarından kalan küçük bir ev Birgün ablası tarafından 3 ayligina bir kampa yazılıyor ve orada KORELİ ultra egoist ve son derece ukala olan birine çarpıyo ve dolu dolu bir kamp sezonu başlıyo....

Bütün Köpekler Cennete Gider , Tabii Dünyada Yarım Kalmış Bir İşleri Yoksa... Can Dostum, bir köpeğin birkaç farklı yaşam boyunca varlığının amacının peşinde koşmasının hikâyesi... 2006'da Ulusal Köşe Yazarları Derneği'nden En İyi Mizah dalında ödül alan ve 2011'de YILIN KÖŞE YAZARI seçilen W. Bruce Cameron'ın bu iç açıcı ve komik romanı, bir köpeğin pek çok hayatının duygusal ve eğlenceli hikâyesi olmakla kalmıyor, aynı zamanda insan ilişkilerine ve insanla en iyi dostu arasındaki kopmaz bağa köpeğin bakış açısından bir yorum getiriyor. "Muhteşem bir kitap. Hem güldüm hem gözyaşlarına boğuldum..."Alice Walker, Pulitzer ödüllü yazar"Hayatında bir köpeği sevmiş olan herkes, bu bilgelik dolu, dokunaklı ve çok eğlenceli kitabı okumalı." Dr. Marty Becker,  Good Morning America "Elimden bırakamadım. Bitirdiğimde, kısa süre önce ölmüş olan köpeğimin bu kitap aracılığıyla benimle konuştuğu hissine kapıldım." Dina Zaphiris, Animal Planet "Bir köpeğin komik, büyüleyici ve kesinlikle inandırıcı birkaç hayatının hikâyesi olan bu kitap, reenkarnasyonun olduğuna ve yazar W. Bruce Cameron'ın bundan önceki hayatında bir köpek olduğuna ikna etti beni. Başka türlü, dört patili bakış açısından hayatı, sevgiyi ve sadakati bu kadar dokunaklı bir biçimde nasıl anlatabilirdi ki?" Victoria Moran

HERKES BAKSIN BİR :)

-"Zaten beni kaçırmak istemezsin" dedim yine zorlama bir kahkaha ile.. Bir yandan da gözümü yoldan ayırmıyordum.. Ormanlık bir yola girdiğimizde hava da yavaş yavaş kararıyordu.. İçimin ürpermesine engel olamamıştım.. -"İşimiz çok uzun sürecek mi?" Yan gözle Xander'a bakmayı ihmal etmiyordum ama birden gözlerindeki yumuşaklık yerini kademe kademe anlamlandıramadığım bir sertliğe bırakmıştı.. -"Hayır.. Seninle biraz sohbet edicez o kadar.." Aptala yatmak en iyisiydi.. Ürkmeye başlamıştım ve bunu görsün istemiyordum.. -"Barda da konuşabilirdik.. Bu akşam geliyorum sonuçta.." Yine o salak ve zoraki gülümseme, bu sefer daha histerik ve panik olan ses tonuma eşlik etmek için yüzümdeydi.. -"Çok kalabalık" dedi sanki benimle konuşmuyormuş gibi.. Yolun geri kalanında sesimi çıkarmadım.. Beni öldürecek hali yoktu sonuçta değil mi?

•Finalden sonra bölümler düzenlenecektir. ***** İki zıt karakter aynı hayatta birleşirse ne olur.Yaşadıkları şeyi anlatan kelime sadece üç harfliydi "AŞK" Gece ve Kuzey'in hikayesi Klasik gibi başladı hikayeleri ama devamı hiç de öyle olmadı. Aşka inanmayan iki kişi ve birbirlerine inanmadıkları duyguları hissederse ne olur? ---------- "Başımın belalı ergenusu "gözleri gözlerime kenetlenmiş,nefesi nefesime değiyor,alayla sırıtıyordu. "Benim lafımı bana kullanma!"diye cırladım.Cırlamamamı susturan kitaplarda ki gibi onun dudakları değil ağzıma kapanan eliydi. İlk bölüm:23 Ocak 2015 ••Bu benim ilk hikayem olduğu için başlarda biraz sıkılabilirsiniz.Ama okuyucularımın tavsiyeleri sayesinde daha iyi yazmaya başladım.Her hikayenin bir şansa ihtiyacı vardır.SEN DE BENİM HİKAYEME ŞANS VERİR MİSİN? •• #Wattys2016

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.