Rysował palcem po krętym tatuażu na jasnej skórze. Zaczął od szyi, która od razu odsłoniła się pod jego dotykiem. Reagowała mimowolnie nauczona, że otrzyma więcej przyjemności. Długa szyja działała jak magnez. Gdy była naga i odsłonięta - nakazywała, krzyczała. Nie mogła pozostać bez atencji i dotyku. Trzeba było musnąć ją ustami, zostawić wilgotny ślad, powtarzać tę czynność aż cała skóra zostanie pokryta niewielkimi wypustkami przyjemności. Dopiero wtedy można było iść dalej wzdłuż krętego rysunku.

Parę miesięcy temu kupiłem kubek ze złoconymi maziajami. Na wyprzedaży. Żaden prezent, żadna okazja do wspominania. Zwykły, ładny kubek za 15 złotych. Od tego momentu piłem kawę tylko z niego. Plułem fusami z herbaty do jego wnętrza. Nigdy jednak nie spojrzałem na ten kubek w szczególny sposób. Zwykła rzecz, nie? Jednego wieczoru rozsiadłem się wygodnie przy biurku. Patrząc na telefon chciałem sięgnąć po zeszyt do pisania tekstów. Banalna sytuacja. Poczułem, jak moje nieuważne palce nie wymijają kubka. Pozwalają mu przewrócić się, ześliznąć z blatu. Mimo że nie widziałem, poczułem nacisk niepokoju. Moja głowa sama narysowała trajektorię lotu, rozbicie, wylanie. Stratę. Przez ułamek sekundy miałem jeszcze nadzieję, że uda mi się złapać kubek, uniknąć tego, co ma się za chwilę wydarzyć. Ale dobrze wiedziałem, że już mi się nie uda. Poparzyłem tylko palce. Patrzyłem na nowy kształt kubka, rozbity na części. Nasza przygoda się skończyła. Bezpowrotnie. Nie miałem już pić z niego kawy, pluć fusami do wnętrza. Ta chwila, gdy wiem, że coś stracę jest zawsze intensywna. Człowiek zamiera, wstrzymuje oddech. Jest okrutnie krótka, ale ściska w dołku. Zawsze towarzyszy jej nadzieja. Głupia i naiwna. Tak mocno wierząca, że jeszcze się uda. Uczucie straty. Tak, to tego uczucia nie znoszę najbardziej. Gdy wchodzi w ciało, wpełza we wnętrze, uświadamiam sobie, jak bardzo coś było dla mnie ważne. Czy to Nivan, czy durny kubek ze złoconymi maziajami.

Lance popełnił ogromny błąd, mówiąc swojej matce, iż przyprowadzi chłopaka na święta Bożego Narodzenia. Keith zrobił jeszcze większy błąd, zgadzając się grać udawanego chłopaka Lance'a. " - Przejmę twoje obowiązki w robieniu prania, jeśli zostaniesz moim udawanym chłopakiem na dwa tygodnie. Pasuje ci tak? Keith musiał zastanowić się przez dłuższy moment. Czy to naprawdę mogłoby mu się opłacać? Lance był dupkiem, nie wiedział też czy udawane umawianie się mogłoby wypalić. Jednak prawie darmowe pozbycie się swoich obowiązków, to jednak coś niecodziennego i cennego. - Okej, zgadzam się. "

Dwóch różnych chłopaków. Dwie różne historie. A co ich łączy? Kubek czekolady. ©kamseok & maddie_maggy 2017

Pewnego deszczowego dnia, Tony przegapia swój przystanek kolejowy, na którym miał wysiąść i ląduje sześćset kilometrów od domu. Na stacji poznaje Jonesa Clarka, mało sławnego modela, który aktualnie znajduje się w separacji z żoną i potrzebuje kogoś do opieki nad swoją pięcioletnią córką Victorią. Clark wpada na pomysł, by Tony został u niego i pomógł mu zająć się problemami.

Ryan to małomówny, spokojny chłopak, dla którego gitara i zespół są ucieczką od demonów przeszłości. Nathan to jego zupelne przeciwieństwo, chociaż i jemu muzyka pomaga uporać się z szarą codziennością. Ich zespół "From Ashes" ma sporą szansę na osiągnięcie sukcesu. Jednak czy poradzą oni sobie z problemami, jakie niesie za sobą wkroczenie w ten pełen niebezpieczeńśtw świat rocka? Zemsta byłego wokalisty, narkotyki, gangi, muzyka, przeszłość, z którą ciężko się pogodzić i miłość. To i wiele więcej w opowiadaniu "Z Popiołów".

Rok szkolny powoli dobiega końca. A grupa kółka teatralnego wpada na genialny pomysł. Wakacje nad jeziorem. To wielki krok, aby chłopcy znów się do siebie zbliżyli. Lecz na ich drodze pojawią się osoby oraz sytuacje, które mogą zepsuć ich związek. Czy ich miłość przetrwa absolutnie wszystko? Jest to druga część 'On nigdy mnie nie pozna'. Nie trzeba czytać pierwszej części, żeby przeczytać tą. Zapraszam ^^

Kiedy rodzice Kaydena wyjeżdżają na dwa tygodnie, chłopak na ten okres czasu zamieszkuje z ich bliskimi przyjaciółmi, będących dla nich niczym rodzina. Poznaje tam Dylana i Nathaniela, synów jego aktualnych opiekunów. ____________________________________ Opowiadanie o tematyce boy×boy. Nie lubisz? Ciao... Pozostałych serdecznie zapraszam! :3

Trudno jest żyć w przyjaźni z kimś, gdy jego matka cię nie lubi. ©kamseok 2016