-Εγώ μικρή μου δεν ερωτεύομαι, μόνο με ερωτεύονται.Kαι ξερω, οτι εισαι ερωτευμενη μαζι μου, είπε και ήρθε υπερβολικά κοντά μου, σε απόσταση αναπνοής. -Ξέρεις, ότι μπορώ να σε κάνω να με ερωτευτείς, απάντησα κοιτάζοντας τα γαλάζια μάτια του , χωρίς να τραυλίσω. -Και τι σε κάνει να πιστεύεις, ότι μπορώ να ερωτευτώ ένα κορίτσι σαν και εσένα;Ρώτησε -Ας παίξουμε ένα παιχνίδι τότε. Ας μιλάμε συνεχεία, ας λέμε γλυκόλογα ο ένας στον άλλον, ας αρχίσουμε να στέλνουμε κάθε μέρα Καλημέρα και κάθε βράδυ καληνύχτα, ας βγαίνουμε έξω μαζί,ας βάλουμε ψευδώνυμα που θα τα ξέρουμε μόνο εμείς,ας βγαίνουνε βόλτες με φίλους και μόνοι μας,ας αρχίσουμε να μιλάμε όλο το βράδυ και να αγκαλιαζόμαστε. Μα, οποιος ερωτευτεί πρώτος, χάνει... Απάντησα και απομακρύνθηκα ελαφρά -Μέσα, είπε και δώσαμε τα χέρια. Στην πίσω αυλή του σχολείο μας άρχισε αυτό το απρόβλεπτο παιχνίδι, τι τέλος θα έχει ; #1 in Εφηβική Φαντασία -> 1/11/2017 • ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΆΨΕΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ ΜΟΥ •ΑΝ ΔΕΊΤΕ ΠΑΡΌΜΟΙΟ ΚΕΊΜΕΝΌ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΌ ΜΟΥ ΣΤΕΊΛΤΕ ΜΟΥ ΜΝΜ

Λένε πως οι παλιές αγάπες δεν πεθαίνουν. Λένε πως δεν είναι όλες οι ιστορίες ίδιες.....

Τι θα γίνει όταν επιστρέψει μετα απο 6 ολόκληρα χρόνια ο αγαπημένος μου 23χρονος αδελφουλης μαζί με τον συνομήλικό κολλητό του, ο οποίος τυχαίνει να είναι και ο παιδικός μου, ωστόσο ανεκπλήρωτος, έρωτας; Εκείνος με βλέπει σαν τη μικρή του αδελφή εγώ τον βλέπω σαν το μεγαλο μου ερωτα. Πως θα καταλήξει αυτή η σχέση; Υπάρχει τελικά πιθανότητα ο μεγαλυτερος player να πεσει στα δίχτυα του ερωτα; Ελπίζω η περιγραφή να σας φάνηκε ενδιαφέρουσα. Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε το πρωτο κεφάλαιο!!!❤ *η ιστορία περιεχει φωτογραφικό υλικό στην διαρκεια των κειμενων"

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου εκείνη ήταν δίπλα μου -ακόμα κι όταν δεν το ήξερα. Ποτέ στη ζωή μου δεν σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να νιώσω έτσι για κάποιον. Ήμασταν μαζί στο ίδιο δημοτικό, στο ίδιο γυμνάσιο, στο ίδιο λύκειο και η φιλία μας δεν πλησίαζε καμία φιλία μου με κανέναν, ούτε καν αυτή που είχα με τα αδέρφια μου. Δεν με έβλεπε όπως με έβλεπαν τα άλλα κορίτσια, έκανε παρέα μαζί μου επειδή της άρεσε η παρέα του αληθινού Κάρτερ, όχι του γόη του σχολείου. Μου άρεσε να περνάω χρόνο μαζί της, μου άρεσε όσο τίποτα άλλο στον κόσμο. Αλλά την πρόδωσα με τον χειρότερο τρόπο που θα μπορούσε ποτέ ένας καλύτερος φίλος να το κάνει. Επέλεξα τη Λούσι. Επέλεξα την "αλήθεια" που μου παρουσίασε αυτή η αισχρή γυναίκα και όχι αυτή που μου παρουσίασε εκείνη. Και το χειρότερο από όλα είναι το ότι ήξερα πως είχε δίκιο και ότι υποστήριξα τη Λούσι μόνο και μόνο επειδή ο εγωισμός μου ήταν τόσο μεγάλος όσο o κόσμος ολόκληρος. Όμως, τώρα είμαι εδώ, μαζί της στο ίδιο Πανεπιστήμιο και δεν θα κάνω τα ίδια λάθη! "Ξέρεις κάτι;" τη ρώτησα έχοντας τα μάτια μου κλειστά. "Τι;" Είπε απαλά, αποροφημένη στις σκέψεις της. "Είσ

Η Νεφέλη, μετά από χρόνια μακριά του, συναντά και πάλι τον Αλέξη, τον εφηβικό και ανεκπλήρωτό της έρωτα. Ενήλικη πια, με τις πληγές του βαθιά ριζωμένες στην καρδιά της, πρέπει να προσποιηθεί πως τίποτε από εκείνον δεν μπορεί πια να την επηρεάσει. Μα ο Αλέξης ήρθε για να μείνει και η ζωή φαίνεται πως έχει τα δικά της σχέδια, αφού οι μοίρες τους μπλέκονται ξανά στα αδίστακτα γρανάζια της...Αραγε θα συνέχιζε μόνο η δική της καρδιά να χτυπά για μια ανεκπλήρωτη Αγάπη; #1 - "καλοκαίρι" (10/5/18), # 8 στις " ρομαντικές" (4/11/2016) #12 - "love" (από 11,7 K ιστορίες!) (20/5/2023)