Yetimhanede acılara büyümüş yaralı bir çocuk. Annesini kaybetmiş,bütün hayatını babasına adamış bir kız.Acaba karşılarındaki engellere rağmen daima birlikte olacaklar mı? -Uyan Arya, uyan! -Off! Yine mi sen?! Beni nasıl aşkımdan ayırırsın?! -Kim lan senin aşkın? -Uykumdan bahsediyorum, gerizekalı! -Haa...

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

' Sanki terk edilmiş bir kasabadaki sessizlik var hayatımda. Tutsak edildiğim yeri tanımlayabildiğim sadece üç sözcük. Karanlık, sessiz ve soğuk... Peki kabul o kadar kötü bir hayatım yok. Sadece herkesin iğrenerek baktığı tombik fiziğim, annemin zorla aldırdığı takınca ineğe benzediğim siyah gözlüklerim, öğretmenlerimi hayattan bezdirebilecek derecede kötü sınav kağıtlarım var.'

Hayat şüphesiz ki bir komedidir, lakin içinde hepimiz ağlarız.

Ben Leman. Bizimkisi bir aşk degil her şeyi içinde barındıran bir dostluktu. Çok hızlıca ayrıldık birbirimizden. Ama istemeden. Hani derlerdi ya her güzel şeyin bir sonu vardır diye. Bu güzel şeyin sonu biraz çabuk geldi.

Aşk tabularla sınırlandırılamaz. Leman'ın aşkı ise tamamen ona özgü ve onun gerçekliğinde var oluyor. Leman kendisini, aşık olduğu adamları ve duygularını tüm tabulara meydan okurcasına ortaya seriyor. *** 20.01.2015 tarihinde yazılmıştır

Aşkın hayatına girmesine izin veren bir kızın hayallerinden bahs ediyor.Onu görmek 6 sene sonra görmek istiyor.Peki oğlan onu seviyormu?Birlikte ola bileceklermi?Kız aşkın dünyasına girmesine izin verecekmi?

Yaşadığımız anların sonuçları, kaderin basamaklarıdır aslında. Bazı şeyler vardır; olacağını asla tahmin etmeyeceğiniz ve olduğunda da hoşlanmayacağınızdan emin olduğunuz şeyler... Hayat, bize inat yaparmış gibi bu şeylerle karşılaşmamızı sağladığında, önceden yaptığımız planların hatta varsayımların nasıl da boşuna olduğunu görürüz. Hayatı, planladığının çok dışında bir yola girdiğinde, ne yapacağını bilmiyordu Yağmur... Hiç beklemediği bir anda, çok önemli bir haber alınca ne yapacağını şaşırdı Efe... Ve zaman, her ikisi için de en doğrusuna karar verdi

Bir zamanlar çocukken aklınızda, kalbinizde birisi oldumu?Hani şakalaşıpta bir-birinizi kızdırdığınız birisi.Sonra onu bir daha göremiyorsunuz,duyamıyorsunuz.Sizi kızdırınca saçını çekiştirip onunla oyun oynayamıyısunuz.Aklınızda,gönlünüzde çocukluğunuzden beri unatamayacağınız ama artık göremeyeceğinizi kabul etmiş birisi varmı?Hani çocukluğunuz dönüp dolaşıp ona geliyor.Ama siz onu kaybettidiniz.Ama bu kitap size Onunla karşılaşa bilmeniz,hayatta kalıp mücadile etmeniz için umut verecek.Nedenmi?Çünki her şey tesadüfdür.Bu hikayede Hayalle Edis hep bir-birlerini aradı ama bir-birlerini bulacakları akıllarının ucundan bile geçmedi.Her şey tesadüfen oldu.Bence sizde mucizelere inanın.Ben inanıyorum.Hayatta her şey ola bilir.

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------