Sustu. Bilmediği bir şeyi cevaplayamazdı. 210618|1226 *Text*

Uyumaya korkacaksın, uyandığında bir organın veya uzvun eksilmiş olabilir. Ya da ödül olarak, bir kap yemek veya bir bardak içecek bulabilirsin. Sen suçlarını, işlediğin günahlarını itiraf ettikçe kazanırsın. Eğer en büyük itirafı yaparsan, hayatta kalırsın, kazanamazsan, sonun karanlık. Işığı sadece rüyalarında görebileceksin. Tüm suçlarını itiraf etmeye hazır mısın? 5 karmaşık yaşam, hayatın bazı anlarında kesişmiş yolları farkında olmadan, bazen de alakasız kalmışlar, en son hatırladıkları çok mutlu oldukları anlardı. Neden şimdi, kapısı bile olmayan, küçük bir ışığın karanlığındalardı? Hepsi kendisine soruyordu. Diğerlerinin itiraflarını dinledikçe, bir şeyler hatırlıyor ve kanları donuyordu. En iyi itirafı yapabilen hayatta kalacaktı, hazır mısın?

Ve kadın ölmeyi diledi Tanrı'dan. Ölümü sever mi insan? Ama o intihar gibi kadındı. Adam sevmişti. Soğuk, beyaz olan ölüden farksız teni o kadar güzeldi ki. Sarıya çalan saçları, ona eşlik eden bal gözleriyle uyum içerisindeydi. Adama göre en güzel kadındı o. Hazal.. İsmi gibi kurumuş, ölmüştü. Kadın, Sonra eline bir jilet aldı ve bileğini kesti. Kadın ölmedi ama adam ise çoktan ölmüştü. İntihar; Tanrı'ya davetsiz misafir olmaktır.

Anonim: Neden sürekli senin tuvalete ağlayarak koştuğunu görüyorum? Anonim: Neden arka bahçedeki en köşedeki ağacın altına oturup, sessiz sessiz ağladığını görüyorum? Anonim: Bir derdin var gibi. Anonim: Bana anlatabilirsin. Anonim: Benden sır çıkmaz. Güven bana. Seni dinlerim. Ada: Kimsin? Anonim: Derdini merak eden biri. Anonim: Hem de çok merak eden biri.

Hayatın kötüye kullandığı çocukların hikayesi.

Biraz önce öldürdüğüm adamın kanıyla kaplı ellerimi küçük ellerinin arasına alınca ürkek bir kuş gibi titrediğimi anladım. Utandım kendimden onun yanında güçsüz olmaktan utandım. Yaralıydı, başından çenesine doğru bir sel gibi kan akıyordu, ama bana cesaret vermek ister gibi sımsıkı tutuğu sıcacık elleri ile hakkım olmayan gücü veriyordu bana... Onu koruması gereken bendim, hep yanın da olup ona güç vermesi gereken de. Gözlerine baktım, panik korku ve en çok da hüzün dolu gözlerine... Hayatına zorla girdiğim günden beri tüm belaları beraberim de getirmiştim, istememişti beni o yalnızlığa âşıktı, ama ben hayatına zorla girdim, bir bela gibi. Onu ölümüne sevecek bir bela... Bir an onu kollarıma alıp sonsuza kadar orada tutmak istedim, sonsuza kadar benim olsun hiç kimse ona bakmasın, kimse ona zarar vermesin kimse ona dokunmasın... Ama onu sonsuzluk yerine bir uçuruma sürükledim,benim yüzümden ölümü hissetti.Bundan sonra onun hayatına girebilecek cesaretim yok,uzaktan seveceğim onu,zarar vermeden,hem yanında olup hem de ondan uzak durarak seveceğim.Sessiz bir sevgi olacak bu,ölüme kadar süren bir sevgi...

"Adinin tekisin!" Hırsla yumruk yaptığım elimi göğsüne vurdum. Canını acıtamayacağımı bilsem de ona vurmak istiyordum. Elimi havaya kaldırarak bir kez daha göğsüne indirdim. Orada öylece ona vururken beni engellemek için hiçbir şey yapmadı. "Seni affetmeyeceğim!" diye bağırdım acı dolu bir sesle. Yaşadığım ızdırap kor bir ateş gibi içimi yakarken haykırışım dudaklarımdan dökülüyordu. Ona vururken hiçbir şey yapamayan adam uzanıp gözlerimden dökülen birkaç damla yaşı silmeye çalıştığında geriye çekildim. "Seni affetmeyeceğim Arın!" Elimi yanağıma götürerek canımı yakacak kadar sert bir şekilde gözyaşlarımı sildim. "Dünya tersine dahi dönse yemin ederim ki seni affetmeyeceğim!"

→tamamlandı Bu kitap, karanfil sevenlere ithafen. E: Senin haberin yok ama ben kalbimi avuçlarına bıraktım E: Ne olur, avucunu kapatma E: Ölürüm

Kırmızı ojeli tırnaklarımı boynunda gezdirirken aklımda olan tek şey, onu alt etmekti. Beni alt ettiğini sanarak geçirdiği günlerin bir karşılığı. "Seni affetmem için bana yalvaracaksın ve ben ne yapacağım biliyor musun?" Dedim bu sefer kırmızı Dudaklarımı kulağına yaklaştırırken. "Tadı kaçmasın, dene ve gör." ●•● "Herkes bir parça karanlıktır." ●•● Öyle bir yalan söylemiştim ki temeli doğrulardan daha sağlamdı. Yıkım yakındı. Çünkü yıkım bendim. ~L.M~