Sen aklıma gelince her şey gülümserdi. Ağaçlar şarkı söyler, rüzgar tatlı tatlı eserdi. *Sabahattin Ali Yazar; Hunniel

Sehun, kağıt yığınlarının arasındaki kutuyu aldı ve üzerindeki tozları sildi. Üzerinde siyah mürekkeple yazılan yazıyı okumaya çalıştı. Silik olan harfleri zorlukla birleştirdi. Güzel bir yazıyla isim yazıyordu.... Xiao Luhan. Kutuyu açtı ve içinde bir sürü kağıt parçası ve kasetler vardı. Kasetlerin üzerinde tarihler vardı. En son atılan tarihin üzerinden bir yıl geçmişti. Laboratuvarda duran oynatıcıya ilk tarihi yerleştirdi ve oynattı. Gelip gidip ekranda bir yüz belirdi... Hayatında gördüğü en güzel yüz. Çocuk kameraya bakıp gülümsedi ve konuşmaya başladı. "Merhaba ben, Xiao Luhan... "

"İnsanların seni sevmesindense, korkmasını tercih ediyorsun. Bir gün, korkmaktan vazgeçtiklerinde, elinde hiçbir şeyin kalmayacak." Yüzünde oluşan hırsla gülümseme ve gözlerindeki öfke,aklımdan çıkmayacak kadar kan dondurucuydu. Yüzünü yüzüme yaklaştırdı, nefesindeki alkol kokusu ciğerlerimi yakıyordu. Belki de ciğerlerimi yakan sadece onun kokusuydu. "Bu hiçbir zaman olmayacak, ben hiçbir zaman kaybetmem Luhan. Çünkü ben, herkesin zayıflığın görüyorum, ve en önemlisi, bunu nasıl kullanmam gerektiğini biliyorum. Bu yüzden her zaman, ben kazanacağım." İşaret parmağını kalbimin üzerine koyarak devam etti," Ama diğerleri, bunu kullanmaya devam ettikleri sürece kaybedecekler. Ve sen, senin de benden farklı olmadığını görebiliyorum, gözlerinde kendimi bulabiliyorum. Bu yüzden asla, ama asla, beni yargılama." Arkasını döndü ve karanlık sokağa doğru yürümeye başladı. Arkasından bağırdım. "Yanılıyorusun! Sen, sadece zayıflıklarını gizlemeye çalışıyorsun. Ya birisi sadece zayıflığını bulduğunda ne olacak?" Ona doğru yürüdüm ve devam ettim." O şahane maskenin arkasında yatan güçsüz çocuğu görebiliyorum, Sehun." Olduğu yerde durdu başını yana çevirerek cevap verdi. "Beni yaralamaya çalışırsan, sadece sen yaralanırsın. Bunu asla unutma." Not: hikaye benim değil sadece hunhan çiftine çeviriyorum. Yazarın ismi:@gueernationn❤️ Hikaye ismi:SATRANÇ

"Peki onu bir cümleyle bize tanıtırsanız bu cümle ne olur?" YiFan elini çenesine götürüp düşünmeye başladı.Bulduğunu belli edercesine parmak şıklattı. "İnlemesi tüm bedeninin kışkırtıcı düeti olan bir "Carpe Diem" çocuğu."

Tesadüflere inanır mısınız? Hayır mı? Peki, gecenin bir yarısı iki kişiyi öldürmekten aranan biri sizi rehin alırsa?

Ve ben hırsızlık yapmaya girdiğim evde aşkı bulmuştum.

Bazen dünyanın karanlık bir yüzü olduğu gibi insanların da karanlık yüzleri vardır. Karanlık korkutucudur. Korkunç olan ise çekici. Ben bu karanlık dünyaya durmadan çekilen sıradan bir insanım. Peki, sen kimsin?