Amber Garrett, the newest BLINK agent, is forced to prove herself when her first mission involves an alien threat that could destroy all of humanity. ***** Amber Garrett can blink teleporting herself to anywhere she wants to go which means she's a natural recruit for the galaxy-spanning BLINK organisation. Fresh out of training she's sent to a colony on the edge of space where contact has been lost. The colony's silence however isn't due to an equipment malfunction and Amber quickly discovers she's the last hope the BLINK organisation has to stop a threat to the entire galaxy. It may be her first mission but she'll have to use every ounce of her talent not just to stay alive but to prevent the destruction of all of humanity. [NB. THIS IS A WATTPAD ORIGINALS STORY] [[word count: 70 000-80 000 words]]

Evet seviyorum ama bilmiyorum. . Günün deyimi; : Aşk bir boktur, Bunu yemeyen yoktur. 😕

Yeni okul yeni öğretmenler. Her yıl daha fazla dersler ve sınavlar. Nasıl hazırlanacaksın? Cevabı burada! Cool kız Kapak Meldax

Kiminle güldüğünü unutabilirsin ; Ama kiminle ağladığını asla...

Korkuyu Kalbinizde Hissedin.

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...

Siz hiç kendinizi bir yaprak gibi hissettiniz mi? Gözlerimi kapatıp o gün olanları her hatırladığımda aynı hissi yaşıyorum. Rüzgârda iradem dışında savrulan bir yaprak gibiydim. Uzun süre boyunca sonunu hiç göremeden ve ne olacağını hiç bilemeden, hayatım yön değiştirip durdu. Sonra bir nehre düştüm ve yaşamım, o coşkun akışın yön vermesiyle devam etti. Yine seçimim dışında bir yolculuğa devam ediyordum ama en azından gittiğim yön belliydi. Akıntıyı karşı koyma isteğim ise cidden komikti. Bir yaprağın koskoca nehir karşısındaki şansı nedir ki? Belki de benim hayatla ilgili, herkesin kendi hayatında dönüm noktası dediği ilahî mesajım bu zor yolla gelmişti. Mesaj... Evet, her şey bir mesajla başlamıştı zaten. O gün gelen ve aptal bir gençlik heyecanıyla ardını hiç sorgulamadan cevapladığım bir mesaj... Kadir, kız arkadaşından gelen mesaj üzerine onun istediği yere gider ancak içine çekildiği şey beklediği gibi romantik bir buluşma olmayacaktır. Çünkü gittiği yerde onu bekleyen kişi sevgilisi değil Aslı'dır. Herkesin Deli Kız diye bildiği Aslı...

umarım beğenirsiniz bu kitabı çok severek ve içtenlikle yazdım . Buradaki fıkralar benim değildir. Ama internetten tek tek aramayın diye yazıyorum .Biliyorum bu hikayeyi birçok kişi yazıyor. Ve ben yazdım diyor. Ben bunları arkadaşlarımın anlatmasıyla yazıyorum ve internetin iz olmadığı için anneannemleri ziyarete geldiğimizde paylaşıyorum. Hepinizden vote ve yorum bekliyorum .