Her hikâyenin, her romanın bir yalnız, hüzünlü ve mutsuz başrol oyuncusu vardır. Karanlık odalarda benliğiyle savaşırken, gözyaşları süzülür tane tane, yanaklarından çene kıvrımına doğru. Bir kelebek girer o karanlık odaya. Bembeyaz bir kelebek. Yıldızsız bir gökyüzünde etrafı aydınlatan bir ay parçası gibi. Konar başrolün yanağına, siler gözyaşı tanelerini. Yerine kendinden parçacıklar bırakır. Son anlarında bir insanın mutluluğu için savaşır. Nasıl olsa ölünce bir anlamı kalmayacaktı hiçbir şeyin. Bu hikâyelerde hüzünlü başrol oyuncusu benim. Karanlık odalar da benim, kelebek de kelebek taneleri de benim. Kapak Fotoğrafı: Batuhan Atalay

''Ne güzel şey hatırlamak seni: Ölüm ve zafer haberleri içinden, Hapiste Ve yaşım kırkı geçmiş iken...'' -Nazım Hikmet # 2015 #

"Az önce ne fark ettim biliyor musun?" diye sorduğunda sıkılganca ne der gibi salladım başımı. Sanırım cidden sıkılıyordum. "Demi'den sonra neden onu seçtiğini." Anlamamış gibi kaşlarımı çattım. Konu aşk hayatımdan açılacaksa burada uzun süre kalabilirdik. "O tıpkı Demi gibi gülüyor. Üzgün bile olsa gülmesinin hakkını veriyor. Bir gülücükle ne hissettiğini anlayabiliyorsun." dediğinde yüzünden bir üzüntü geçti Wilmer'ın. Neye üzülüyordu şimdi? Aniden sinirlenip yüzüme baktığında bende sinirlenmiştim. Normal şartlarda olsak çoktan birbirimize saldırmış olabilirdik. "Sadece bir kaç gün daha geç karşılaşsaydınız seni tamamiyle unutmuş olacaktı." dediğinde yine karıştırdı aklımı. Wilmer benim bilmediğim ne biliyordu ki? "Ne demek bu?"dedim hemen ama o bana cevap vermek yerine devam etti. "İlaçlarını düzenli kullanıyordu. Kliniğinde onunla özel olarak ilgileniyorlardı. Yakında her şeyi unutacaktı ta ki sen karşısına çıkana kadar. Seni gördükten sonra planlanan her şey tersine döndü. Ona eskileri hatırlatmaya başladın. Bu kezde beni unutuyordu. Önce yanında çalışmaya başladı. Sonra benden ayrıldı ve bu gece benden korktu. Yanına yaklaşıp son kez gözlerine bakamadım bile. Son kez ona dokunamadım. Çektiğim acıların hepsi senin yüzünden!"diye bağırdığında dayanamayıp üzerine yürüdüm ve omuzlarından geriye ittirdim. "Her gün zehirlenmesine izin mi veriyordun? O sana güveniyordu!"

Bitmiş bir ilişki. Ne onlara ne de diğerlerine göre artık geri dönüşleri yok. Peki ya bir gün geri dönerlerse? Ya da bu dönüş Sebze Çorbası sayesinde olursa ? Ne dersin ? Sence olabilir mi?

Nick Jonas hakkında yapılan bir kurgudur içerikte geçenlerin yarısı gerçeği yansıtmamaktadır.

30.05.2016

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.