Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

"Bu söylediklerine inanmıyorum, hepsi deli saçması! Hafızamı kaybettim diye benden faydalanmaya çalışıyorsun! Ben asla seninle birlikte olmadım!" "Ne derler bilirsin; 'Asla, asla dememek lazım.'" Karşımda durmuş yüzünde o nefret ettiğim ukala gülümsemesiyle bakarken bütün vücudum öfkeyle cayır cayır yanıyor. O ise bu halimden memnun kalarak yüzündeki sırıtışı büyütmekle meşgul. Tamam, o gülümseme birçok kızın aklını başından alacak kadar muhteşem olabilir, ara sıra bende dalıp gitmiyor değildim ama onun kim olduğunu biliyordum. Kendini beğenmiş, küçük dağları ben yarattım tavırlarından da nefret ediyordum. Bu yüzden söylediklerinin uydurma olduğundan yüzde yüz eminim, hafızam benden son 4 yılı çalmış olabilir ama kendimi tanıyordum. Bu ukala çocukla birlikte olacağıma ölürdüm daha iyi! Bu kadar büyük konuşmamam gerektiğini öğrendiğimde her şeyin için çok geç olmuştu. *** Bu hikaye bana aittir. İzinsiz kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır.

Adım Mira 20 yaşındayım. Ailemden ayrı İzmir'de yaşıyorum. Ailem İstanbul'da yaşıyor. Buraya 2 hafta önce üniversite için geldik. 4 kız aynı evde yaşıyoruz. Ben,Ada,Dolunay ve Öykü. Ada ve Dolunay küçüklükten beri arkadaşlarım hiç ayrılmadık onlarla. Babalarımız arkadaştı oradan tanışmıştık. Küçüklüğümüz hep birlikte geçti. Öykü de benim kuzenim teyzemin kızı onunla da aram çok iyidir. En iyi anlaştığım kuzenlerimden birisi. Kızların hepsi benimle yaşıt. Yani 20 yaşındayız. Aynı üniversiteyi tutturduk. Çok heyecanlıyım çünkü yarın üniversitenin ilk günü onun için çok heyecanlıyım.

Bir tarafta masum,saf ve bir o kadarda güzel bir kız. Diğer tarafta kötü,serseri ve bir o kadarda yakışıklı bir çocuk. Gerçektende zıt kutuplar birbirini çeker mi ? Onların aşkı bir mucize...

Beril esmer ve siyah gözlü oldukça güzel ama kendini beğenmeyen, bazı psikolojik sorunları olan bir genç kız. 18yaşında ve lise 3'e gidiyor. Babası mafya. Annesi Beril küçükken gözünün önünde öldürülmüş, saten bu yüzden psikolojik sorunları var. Herkezde olduğu gibi Beril'inde bir iç sesi var... Komedi ve aşk ikilisini seviyorsanız bence hikayeme bir okuyun. :))

o beni bilmiyor ama ben onu biliyorum "boş hayallerin peşine düşme... gerçekçi ol!" o hayal değil ki... o da gerçek. O Vini. o beni bilmese de ben onu biliyorum.sadece seviyorum. bunu asla okumayacağını bilsem bile onun için yazıyorum. bu hikaye daha doğrusu içinde yazan şeyler sana olan hislerim. seni seviyorum Vini Uehara.

Viniyi çok seviuorum yanlış anlamayın o vini bizim bbfimiz olan hani vinili capslarrrr