"Biliyor musun? Ben böyle sonları sevmem, gürültülü gidişler bana göre değil. Gerçekten gitmek isteyen,sessiz sedasız gider." dedi kız,içindeki camları adamın kucağına bırakarak. Kalbinin içinde kırıklarla yaşamak eziyetten başka bir şey değildi. Genç adam gülümsediğinde genç kız şaşırmıştı. Elini kavradı kızın,kalp atışları hızlanmıştı. "Biliyor musun?" dedi,aynı onun gibi. "Ben sonlara inanmam. Her son,yeni bir başlangıcın yolunu açar. Ve ben o yeni başlangıca adım atana kadar,kendi içimde,o anda durdururum zamanı. Kalbimdeki nereye giderse gitsin,kokusu burnumda,hayali gözlerimde kalır. Sen istersen git,dur demeyeceğim. Ama seni tekrardan görene kadar,burada kalacak zamanım,isterse yıllar geçsin."

Akıl hastanesinde yatan bir kadın. O hastanenin güvenlik görevlisi olan bir adam. Ve bu; onların birbirlerini buluş hikayesi. *Wattpad'de yayımlanan Hallice Halim isimli ilk hikayedir.