"ve o zaman ki Rabbin Âdemoğullarından, onların sırtlarından zürriyetlerini aldı ve onları kendi nefisleri üzerine şahit tuttu. 'Ben sizin Rabbiniz değil miyim?' dedi, (onlar da) 'Evet, şahidiz) dediler. (Bu da) kiyamet günü, 'Biz bundan muhakkak ki gafiller idir' dememiz içindir." (Âraf Suresi 172) Elest meclisinde Allah'a söz veren ve O'nun Hükümüne tabi olan insanoğlu, daha sonra dünya hayatinda çeşitli şekillerde imtihanlardan geçirildi ve halen de geçirilmektedir!

Çekinmeden, dünyalık hiçbir şeyi düşünmeden "Lâ ilahe illallah" diyebilmenin asıl özgürlük olduğunu unutturmaya çalışılanlara inat, "Lâ ilahe illallah! Lâ ilahe illallah!" diye haykırabilen, gönlünde Tevhid'i barındıran gençler olabilmek umuduyla... Bütün tağutlara, fasıklara, zalimlere, zorbalara, putlara; LÂ!

İstanbula doğru yeni bir hayata yolculuk yapan Ahmet.. ve aniden oluşan Masum Aşk.. " Bir Medrese hayatı "

Hayat bir saklambaç, Zeynepse ebe.. Bulması gereken bir çok yolu, aklına bir daha kaçmamak üzere sobelemesi gereken o kadar konusu var ki.. Hakkıyla oynayabilecek miydi bu oyunu?

Tevafukları okuyan bilir... Hayat bir kaç tevafuktan oluşur. Kimi zaman bir otobüs bileti, kimi zaman sürgün gibi hissettiren bir yatılı okul, kimi zaman görüntüsünden dahi rahatsız olunan bir sıra arkadaşı... Gülsüm ve Zehra'nın hikayesi bundan ibaretti işte. Birkaç tevafuk :) Hiç olmayacak şekilde tanıştılar. Allah subhanehu ve teâlâ yollarını birleştirdi. Evlatlarına kardeş sevgisini hissettirdi. Eşlerini dost etti. Zehra ve Gülsüm çocuklarını bir çatı altında iki aile büyüttüler. Zehra'yla Gülsüm'ün hikayesini kâh gülerek, kâh ağlayarak, kâh yeni bölüm atmadığım için bana kızarak okudunuz. Şimdi sıra tevafuklar-2'de... Umarım tevafuklar gibi kalbinize dokunan kelimelere yer verebilirim bu hikayemde. Herşey besmeleyle başlar; Bismillahirrahmanirrahim. -Rahman ve Rahîm olan Allah'ın adıyla...-

"Kitaplarda kendimize rastladığımızı sandığımız yerlerin altını çizeriz."

Neyin peşinden gittiğini bilmezsen,gittiğin şeyin peşi sıra yanarsın.