Onların kaderiydi böyle tanışmak. Ailelerinin soyadları aynı olması nedeniyle tanışıp kaynaşmasıyla olmuştu herşey. Bu onların kaderiydi... Soyadı kaderi... ** "Irmak... " ilahi gibi gelen fısıltısıyla açtım gözlerimi. Öff! Gerçek ya gerçek! "ne? " dedim bu anın içine ederek. Dilimi kontrol edemiyordum da! Şuurumu kaybetmiş gibiyim. Tatlı tatlı güldü. "şuan bi rüyadayız uyan! " dediğinde gözlerim kocaman açıldı. "ne! " yeniden gülmeye başladı. "seni seviyorum" dediğinde inme indi galiba bana! "Ne!?" dedim yeniden. "hatta galiba aşık oldum " ** "Çağın.. " "Efendim? .." "sen aşka inanmayan çocuk nasıl bu kadar sevebildin beni, Nasıl aşık oldun?" Genç erkek gülümsedi. Bu gülümsemenin şefkati, aşkı bariz gözlerinde de belliydi. "ben aşkı bir sende sevdim... " **