Akcja toczy się w imperium Alvarez - krainie opanowanej przez Demony, na których czele stoi Zeref - zwany Czarnym Panem Śmierci. Po Wielkiej Wojnie, ludzie zostają w końcu pokonani i skolonizowani w podziemnym mieście zwanym Mangnolią, gdzie walczą o przeżycie. Brak odpowiedniej ilości jedzenia, choroby czy brak podstawowych leków są na porządku dziennym.. Istnieje jedna żelazna zasada - Demony i Ludzie nie mogą darzyć się uczuciem. Niestety, ale nawet sam Zeref nie jest w stanie kontrolować wszystkich, dlatego też powołuje specjalną jednostkę - 12 demonów, która zajmuje się porządkiem miedzy Alvarez a Magnolią na czele której stoi generał Etherious Natsu Dragneel - brat imperatora Zerefa. Ale co się dzieje z tymi, którzy owe Tabu złamią? Co się stanie z dziećmi które urodziły się w wyniku grzesznej miłości, Demona i Człowieka - czyli mieszańcami brudnej krwi ..? Lucy Heartfilia, piękna blondwłosa członkini podziemnej gildii Fairy Tail walczy wraz z przyjaciółmi o wolność i sprawiedliwość. Pragnie pokonać Zerefa i przywrócić godność rasie ludzkiej. Tylko że... Co się stanie jeśli ona sama wpadnie w pułapkę zwaną zakazaną miłością? To moje pierwsze opowiadanie więc proszę Was o wyrozumiałość. :) =========== Aktualizacja 27.08.2019 #1 miejsce w kategorii lucy. #2 miejsce w kategorii fairytail. #3 miejsce w kategorii natsuxlucy. Dziękuję wam za to że mnie wspieracie ❤️

Arkadiusz miał już dosyć słuchania, jak bardzo był kochany.

Zakochiwanie się w Nim było jak spacerowanie ze związanymi oczami po krawędzi burty. Zdawałaś sobie sprawę, że wystarczy jeden niechlujny krok, żeby pochłonął Cię huczący bezmiar. Zakochiwane się w Niej było jak zimne poranki, kiedy próbujesz się rozgrzać ciepłą herbatą, która daje Ci ukojenie. Pomimo tego, że Ci wystygnie, na poczet obowiązków, i tak było warto ją zaparzyć i zasmakować kilka łyków, ponieważ przez tę krótką chwilę, w sercu czujesz niewyjaśniony błogostan. #7 w pocałunek #5 murder

"Kochać to stracić. Jeśli pokochasz, stracisz wszystko. Miłość jest dla ludzi głupich. Zapamiętaj to, Adrienie." Życie każdego przeciętnego nastolatka to długi spacer po polu minowym. Jednego dnia ktoś złamie ci serce, drugiego los pokaże ci środkowy palec, a trzeciego Chloe Bourgeois podstawi ci nogę na korytarzu. Krótko mówiąc: bycie licealistą nie jest proste. Szczególnie, jeśli po godzinach biegasz w masce po dachach, sprzątasz bałagan po nemezis spod ciemnej gwiazdy i, co najgorsze, znosisz kiepskie żarty kolesia w gumowych uszach. Ladybug potrafi uratować każdego. Każdego, prócz siebie samej. Marinette i Adrien już dawno pogodzili się z niezwykłą rzeczywistością i każdego dnia znikają pod maskami, by kolejny raz ocalić Paryż. Okazuje się, że trudniejsze od uratowania świata jest zdefiniowanie własnych uczuć, które nasilają się coraz bardziej. Z biegiem czasu tajemnice skrywane pod skrzydłami Miasta Miłości wychodzą na światło dzienne. Przeszłość opuszcza Dom Cieni i kawałek po kawałku ujawnia historię, o której Gabriel za wszelką cenę próbował zapomnieć. *** "Twoje opowiadanie jest wspaniałe. Wielokrotnie na przemian płakałam i się śmiałam. Niewiele książek potrafi coś takiego zdziałać." "Ta książka wycisnęła ze mnie tyle łez, że mogłabyś porównać to do deszczu w lasach równikowych." "Jest w tej opowieści coś, co mnie do niej z niesamowitą siłą przyciąga. Nie wiem, czy to cudowne poczucie humoru, czy idealnie oddane uczucia, czy cokolwiek innego, czy wszystko razem." "Traktuje to opowiadanie inaczej niż jakieś randomowe ff w internetach. Jest wyjątkowe i niepowtarzalne - to jego największy minus, bo nie przeżyje takich wrażeń i nie doświadczę tych samych uczuć drugi raz przy żadnym innym... " "Dla mnie to największy skarb na wattpadzie, który każdy musi odkopać."

Wydaje ci się, że wiesz wszystko o otaczającym cię świecie, albo przynajmniej to, co musisz wiedzieć. A Anioły? Są, ale nie ingerują w rzeczywistość, odpowiadasz. Poznaj historię dziewczyny, która odrzuciła pomoc swojego Anioła Stróża. #430 in opowiadanie (28.11.2016)

- Obiad! Cisza. -Oooooooobiiaaaaaad! Znów cisza. -Dobra. Tym razem nie zrobiłam pomidorowej! -Oo! To super! Nareszcie jakaś miła odmiana. - odparłam nieco zadowolona i zwlekłam się z łóżka. W przeciwnym wypadku babcia by próbowała dalej, rzadko kiedy daje za wygraną. Nie miałam najmniejszej ochoty na jedzenie, nie teraz, nie dziś. Pierwszy raz w życiu nie miałam pomysłu na to co robić, nie chciałam nic robić. Chociaż miałam mnóstwo czasu, wakacje trwały już ponad miesiąc, nie byłam zmuszana do żadnej pracy, to jednak miałam straszną pustkę w głowie. Ta myśl dotarła do mnie dopiero teraz i ogromnie mnie przeraziła, nie miałam pomysłu na swoje życie! Co ja ze sobą zrobię?! Zawsze mam tyle do powiedzenia, tyle do zrobienia, a dziś... -Kochanie wszystko w porządku? Zejdziesz do nas? Martwię się o ciebie. - Z rozważań, które szczerze mówiąc i tak były bez sensu, wyrwała mnie mama. No proszę, zdążyła już wrócić z zakupów, dziwne, zawsze zajmuje jej to cały dzień, wraca z pełnymi torbami rozradowana, a potem okazuje się, że połowa z tych rzeczy to bezużyteczne „zajmowacze półek". Umyłam twarz, spięłam włosy, założyłam jakąś sukienkę, żeby nikt się nie czepiał, że cały dzień spędziłam w piżamie i zeszłam do nich nim mnie „pożarli". Zanim jednak weszłam do kuchni udało mi się usłyszeć kawałek rozmowy: -Naprawdę spała do 16.00? To jej się nigdy nie zdarza...Hmm, może chora?! (mama) -Wezwijmy lekarza na wszelki wypadek. Zdrowie najważniejsze! (babcia) Trzask!!!!! -A niech to! -Córeczko wszystko w porządku? Właściwie to nie. Nic nie jest w porządku, ale przecież im tego nie powiem, nie zaszkodzę sobie.... Głupi kubek! Że też musiałam go upuścić! Trudno. -Tak, wszystko gra. Przepraszam. Dziś chyba nie jestem głodna. Mogę już iść?! (...)

Tom I Świeżo po zakończonym stażu na psychiatrii wraca do Konohy aby pomóc przyjaciółce. Wówczas jeszcze nie wiedział, że ta decyzja zmieni diametralnie nie tylko jego życie....

Tom III "Na skraju szaleństwa" "Nadzieja to ogień który chce płonąć nawet wtedy, gdy jest gaszony. Nadzieja to nieodparte dążenie, by odnajdywać sens w bezsensie i odkrywać prawdę w zamęcie kłamstw. Nadzieja to ziarenko światła ukryte w głębokiej ciemności."

Amatorska poezja. Wręcz strasznie amatorska. Nie trzyma się kupy, ani sensu. Jest jednak jedno, co wiem na pewno. Płynie prosto z mojego serca. Albo z czarnej dziury. Bo w końcu tu mogę być sobą.

Tom II "Na skraju szaleństwa" "W życiu nie chodzi o czekanie aż burza minie... chodzi o to, aby nauczyć się tańczyć w deszczu." Vivian Green