16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

"Yıldızlı gecelerde en parlak yıldız benim, yıldız yoksa bil ki karanlık benim." Bir okyanus mudur insanı boğan yoksa bir avuç düşünce mi karanlığında boğar? Hayatı kayıplarla doluydu, saçları up uzundu kısa yaşamının aksine. Hayatına tutsaktı fakat umutları vardı, özgür olmak isterdi, o kadın. Gözlerini kapamıştı hayata, iğne ve iplikle kanata kanata göz kapaklarını dikmişti, gerçekleri görmemek adına. Bırakın pembe masallar diğerlerinin olsun, biz acı dolu roman sayfalarına sahibiz zaten.

Gölge küçük yaşta babası tarafından terk edilen bir genç kızdır. Sırf 'elalem' ne der düşüncesiyle, dayatmalara maruz kalan annesi hiç bilmediği, sevmediği bir adam ile görücü usulu evlenir. Evlendiği adam sorumsuz, duyarsız alkol bağımlısı ve hayatını 'elalem' cümlelerine göre yaşamaktadır. Daha küçük yaşta o hayata ait olmadığını anlayan Gölge, kendi sınırlarını genişletmek adına hayallerine ve yeni bir hayata kanat çırpmak ister. Hiç bir şeyi bilmezken, hayat henüz onun için tozpembe bulutlarla kaplıyken birden bavulunu toplamaya başlar. Dibini görmediği denize balıklama atlamak bulunduğu cehennemden bir umut onu kurtaracaktır. Sahip olduğu şeyler hayalleri, üniversite giriş belgesi ve bu yolculukta ona eşlik eden Sezen Aksu şarkılarıdır... Üniversite kapısından içeri girdiği anda, hayatının serüveni başlar. Kendini özgür hissetmesini sağlayan ve yıllarca boynunda duran 'elalem ne der tasmasını' koparan, herkesin kendi borusunun öttüğü, kendi zaman dilimlerini şekillendirdiği ve dilediğince yaşadığı çok uzaklarda bir diyarda kaybolur. Prangalardan kendini kurtarmış sayılsa da bilinç altında kurtulmak aslında sandığı kadar kolay değildir. Kabuğunu kırmak için verdiği mücadelelerde, farkında olmadan duvarlar örmeye başlar kendine. Herkesleşir bir anda. Bir günü daha elleriyle iteleyip bitirme derdindedir artık Gölge. Hayallerini hiç görülmemiş, duyulmamış, el değmemiş derinliklere saklar. Bitti sandığı hayatı küllerinden yeniden doğar. Taa ki geçmişinden kaçıp yine o sığındığı günden (...)

Hayal kırıklığı ve seçimlerin yeni sahibi artık belli... Bu denli yakın ancak bir o kadar da uzak bir aşkın hikayesi... Aynı kaderin zinciri farklı yalanlara dolandı... Peki, ihanet yediğin birini tekrar hayal edebilir misin? -Paranoyak adlı kitabın ikinci kitabıdır. Birincisini okumadan ikinciye başlamamanız tavsiye edilir.

"Aslında bakarsan etrafındaki çoğu insan kimsesiz ve terk edilmiş. Sen her ilkbaharda çiçeklerle bezenen ağaçların, her sonbaharda acımasızca terk edilmediğini mi sanıyorsun? İnsanoğlu bile o çok sevdiği fani dünyayı terk edecek, bu dünyaya alışman için her şeyi öğrendiğin, zamanında onun rahminde can bulduğun anneni de terk edeceksin. Aslında bakarsan herkes acımasızca tıpkı bir döngü gibi birbirlerini terk ediyorlar. Sen anneni terk ediyorsun, annen de kendi annesini, çiçekler ağaçları, ilkbahar ise çiçekleri... Paranoyak sevgilisi tarafından kaçırılan Çiğsel'in hikâyesi... Bilemezsiniz belki de paranoyak olan karakterler değil de bizlerdik. Bizler kim miyiz? Bizler, bu satırları okuyan herkes yani sensin. Bu kitap seni şüphelere boğacak.

Şhh... Dinleyin, cennet çığlık atıyor, cehenneme kafa tutyor. Araf mahşer olmuş, üzerinde dumanlar tütüyor. Kim bu kız, iki farklı dünya onun için kavga ediyor? Kim bu kız, cehennem bile onu almayı reddediyor? Bir ayak sesi kapladı bu defa Dareyni. Ve herkes, her şey sustu. Sanki dünya durdu, bir tek o kızın adımları yol buldu. Kim bu kız? Kızın yürüdüğü yolun kenarlarından aynalar yükselmeye başladı. Avuçlarından bir şeyler dökerek geliyordu kargaşaya. Haplar dökülüyordu teninden. Ve aynalar bitiyordu onların düştüğü yerden. Kız giderek yaklaştı, melekler gelecek olan emire hazır beklediler. Ve kızın yüzü güründü... Bendim o kız! Aynalar bir anda bana döndü. Aynalardaki akislerimden biri avuçlarındaki hapları ağzına attı. Bir diğeri yüzme bilmeden suya atladı. Diğeri; bileklerini kesti, bir başkası kendini ateşe attı... En son ayna en kötü intiharı tattı. Aşık oldu...

İlk Hikayem Yorum ve Oylarınızı Bekliyorum... Okuyacağı okulu ziyarete gitmek için bu yola çıkmıştı ama istediği gibi gideceği yere varamadan kendini nerede olduğunu bilmediği bir ormanda buldu ve bu yer kesinlikle beklediği gibi bir yer değildi. Çünkü hayatın onun önüne sürprizler çıkarma şekli bu şekildeydi. Tanıştıkları ilk günden kardeşi gibi görmeye başladığı Alyayı korumak için neler yapabilirdi? veya yapacak? Aksiyonun bol olduğu bir serüvene hoşgeldiniz. İyi Okumalar Dilerim.

Keşke hayatımdaki tek sorun "Acaba bugün ne giysem? "olsa.

01.12.2016 Gizem/Gerilim #60 Geceler her zaman tehlikelidir.Gecenin karanlığının başlaması ile tüm kötülükler için gün henüz yeni başlar.Bu hikayede bir gece başladı.Bir kişinin kocaman hayatı bir gecede değişebilir.Bu geceler o kadar güçlü olur ki sadece onun değil etrafındakilerin de hayatını etkiler. Hayatın katilleri çoktur.Ama her ne kadar katil ünvanı alsalar bile hayatı yenmeyi başaramamışlardır.Ama hayat bir seri katildir.Polislerin tek sorgulamadığıdır hayat.Ama suçu insanlara atmasını iyi bilir. Yalansız olmaz çünkü yalanlar bizi güçlü tutanlardır.

İnternet üzerinden, çevrimiçi oynanan, gerçek cinayet, vaka ve katilerden esinlenerek hazırlanmış bir korku oyunu. Bir arkadaş grubu bu çevrimiçi oyunu ikindi vakitlerinde merak amaçlı oynarken, oyunun gerçekçiliği yüzünden kapatmak isterler. Nil, gece saatlerinde oyunun sonunu merak eder ve oyuna girer. Karşısına kolay bir senaryo gelir ve oynamaya başlar. Kendinden emin bir şekilde oyunu tamamlar ve soruyu cevaplamak için eli klavyeye gider. Tam o sırada, ekrana gelen adam ile Nil şoke olmuş bir biçimde çığlığı basar. "Katil benim."