Alicja spędziła półtora roku, żyjąc na własną rękę. Kiedy do pełnoletności brakuje jej zaledwie drugie tyle, jej matka przypomina sobie nagle o jej istnieniu i sprowadza ją do siebie - do niewielkiego, robotniczego miasteczka w zachodniej Anglii. Niestety, oczekiwania rzadko pokrywają się z rzeczywistością. Kiedy dziewczyna niemo krzyczy o pomoc, wreszcie znajduje kogoś, kto chce jej wysłuchać. Historia dziewczyny, która musi zostawić wszystko, co ma - dom, pola, na które potrafiła patrzeć godzinami i hasające po nich dzikie króliki, które zawsze uciekają przed wyimaginowanym niebezpieczeństwem. Jedyne, czego pragnie, to normalne życie, którego nigdy nie miała. Jednak to, co ją czeka, ani trochę nie przypomina normalności. Historia o rodzinie, cierpieniu, smutku, ale także radości, sukcesach, wzlotach i upadkach. Historia o miłości, która czasem jest tuż obok, chociaż nie potrafimy jej dostrzec. Historia o miłości, która potrafi pomóc. ______ Najwyższe notowanie: #31 w Dla nastolatków

Przychodzi taki moment, kiedy chce się coś napisać. I tym właśnie będą te historie. Momentami.

Autor Umarły, to jednak nie do końca umarły autor. Wciąż żyje, oddycha zatrutym kłamstwem powietrzem i twardo stąpa po już dawno zniszczałej ziemi. Osoba anonimowa, nie lubiąca rozgłosu i zbyt dużej ilości adoratorów. Dla niej absorbowanie kogoś, to rodzaj kary za grzechy. Nie znosząca ingerowania w jej poczynania i kochająca kogoś ze wzajemnością. Pisząca nieustanie swoje życie, przepłakując kartki, plamiąc tuszem z długopisu. Nie chcąca żyć podług czyiś poglądów. Nie mogąca zrozumieć, jak to się stało, że jest teraz tutaj i może wszystko. Tracąca stale wiarę w ludzi osoba, która jest tak samo szara i zatruta jak cały ten świat. Wypalona jak świeca. Bo czasem trudno jest wstać i spojrzeć prawdzie w oczy. Czasem łatwiej jest to napisać, napisać jednym zdaniem lub opowiadaniem. Czasem łatwiej jest po prostu odejść od kogoś w ciszy, niż w armagedonie. Czasem bywa i tak, że łatwiej... nie... nigdy nie jest łatwiej. Zawsze znajdzie się mała górka, której ona nie będzie wstanie przejść... przejść sama... Zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie podrzucał jej pod nogi kłody. Łatwy jest świat, gdy wszystko jest różowe. Czasem życie w skórze osoby, która boi się siebie, jest trudne. Doznała czegoś, czego nikt doznać nie chciał, a zarazem przeżył to choć raz. Każdy to poczuł, agonalna samotność, emocjonalny dołek, choroby, które stwarza własny umysł. Tylko jedna rzecz, jedna mała... najmniejsza... Potrafi podnieść, bo czymże byłby świat bez krzywdzącej, a zarazem pięknej miłości?

alii - słowo z łaciny oznaczające ,,inni". Zastanawiałeś się jak to jest odstępować od reszty grupy społeczeństwa?

Jeśli masz ochotę na współpracę, masz pomysł na coś daj znać w komentarzu! #86 w poezji 16 maja 2016 roku #43 w poezji 16 czerwca 2016 roku

trochę przemyśleń o niczym i wszystkim, spisanych na poplamionych kartach nierzeczywistej rzeczywistości spowitej mgłą fikcji

'ucieknij(my)' napisane różowym długopisem na ławce szkolnej. © smil3x - 2015

Każdy nas potrzebuje czasami wylać siebie, wylać uczucia. Więc niech się leją. Zapraszam do czytania moich wierszy.

"Nie ma między nami takiej przestrzeni Bym mogła nas zamknąć i razem coś przeżyć." 2016

you've arrived at panic station // niezgodna 2015