İnsanlar hep mi böyleydi? Yoksa kendi hatalarını örtmek için mi böyle davranmayı mı tercih ediyorlar? Bakalım M'ars da işler nasıl yürüyor?

Ölü bir oğlanın üzgün bir kız ile kalp kırıklığı ve muammanın arasında katilini bulmak için birlikte çalışmaları ve belki de ölümün bir son olmadığını öğrenmelerinin trajik hikayesi. (Harry Styles Fanfic AU) author: seasidestyles

"Minik kız, sesinin bile rengarek olması beni sana çekiyor olabilir. Ama benimle durarak renklerini kaybedeceksin. Benimle mutlu olmanı istemiyorum Elis ama mutsuz olmanı da istemiyorum. Kafamı karıştırıyorsun. Sen bir katilde beyaz arayamazsın. Bu gülüşlerin nereden geliyor, nasıl bu kadar güçlüsün bilmiyorum. Bildiğim tek şey benim seni ağlatacak olmam, sevme sakın beni." "Seven herkes ağlamaz mı zaten? Önemli olan zifiri karanlıktan maviyi çıkarmak değil midir? Hiçbir şey imkansız değil. Oluruna bırakmak gibi bir derdim de yok . Ben gülmeyi seçtim. Mutlu etmeyi yeğledim. Şimdi yere çakılan gözlerini kaldır ve dudaklarınla değil göz bebeklerinle gül bana. Karanlığına alırken beni gökkuşağımdan tek maviyi bırak geriye..." 04.05.2016 10:09 Çift yazar, tek yazı... Muştara Aleyna Bayrak Tüm hakları saklıdır.

(İlk 5 bölüm yayında.) Kimse geleceği düşünmüyor, herkes 'Şuan' ı yaşıyordu. Onlar için ilerisi değil, şimdiki zaman önemliydi. Kimse zayıf olmak istemezdi. Biz güçlü olandık. En azından Kaya Erkek Lisesi öyleydi. Zayıflığı tatmamak için savaşacaklardı. Anılarını bu okulla doldurmuşlardı. -Geçici bir süreliğine 'Erkek Lisesi' ne gitmek zorunda olan arkadaşlar, kendilerini erkek liselerinin kapışmalarının ortasında bulur. -Okullar arası düşmanlık -Güç gösterileri -Bu iki kızdan dayak yiyen, düşman erkek liseleri. "Beni boğacak mısın lider?" diye fısıldadım. "Bir gün boğulacaksın. Ama benimle beraber."