Głośny jęk wydobył się z mojego wnętrza ale moje usta zostały szybko zakryte męską dłonią. Mogłabym uznać to za poniżające, gdyby tylko nie było to tak erotyczne. Coraz mocniej się we mnie kołysał, a uścisk jego dłoni na moich ustach stał się mocniejszy. To było skandaliczne, bycie przez niego pieprzoną i zakneblowaną w tym samym momencie. Ruszał się powolnie ale pewnie, długie pociągnięcia z twardym ruchem na końcu, pobudzającym moją łechtaczkę, czując się jak wybrana ofiara dla jego podstawowych potrzeb. Jest to fragment opowiadania w którym spotkamy się z aroganckim, przebiegłym i niezwykle czarującym Severusem Snapem oraz zagubioną w swoich uczuciach do niego jego uczennica Hermiona Granger, która w tym roku szkolnym dowiaduje się że nie zawsze jest tak jak byśmy chcieli. Opowiadanie zaczyna się gdzieś w czwartym miesiącu trwania 6 część Harrego Pottera. Przemoc, wulgaryzmy oraz sceny 18+. Świat stworzony przez J.K. Rowling nie należy do mnie. Wszelkie prawa zastrzeżone. # Nr 1 - Szlaban. - 27.02.2021 # Nr 1 - Sevmione. - 13.03.2021 # Nr 1 - Książę Półkrwi. - 06.06.2021 # Nr 1 - Hogward. - 27.11.2021 # Nr 1 - Snamione. - 16.06.2022

Adam nadużywał słowa "cholera". Juliusz papierosów. Zygmunt nie wiedział, co ze sobą zrobić, a Fryderyk przysiągł, że już nie zagra na fortepianie. Cyprian mógł jedynie być dozgonnie wdzięczny niebiosom, że poznał ich tak późno. *** Za okładkę dziękuję cudownej @art-gurl.

Do ust twych usta przycisnę; powieki Zamykać nie chcę, gdy mię śmierć zamroczy; Niechaj rozkosznie usypiam na wieki, Całując lica, patrząc w twoje oczy. A po dniach wielu czy po latach wielu, Kiedy mi każą mogiłę porzucić, Wspomnisz o twoim sennym przyjacielu I zstąpisz z niebios, aby go ocucić. Znowu mię złożysz na twem łonie białem, Znowu mię ramię kochane otoczy; Zbudzę się, myśląc, że chwilkę drzemałem, Całując lica, patrząc w twoje oczy. [Mogą pojawiać się nieścisłości historyczne, lecz czymże jest fikcja literacka?]

„Duchowi memu dał w pysk i poszedł." XIX wiek -wiek wielkich wydarzeń, miłości i spotkań, które nigdy nie kończą się tak jak powinny... okładka autorstwa @ka_flexing >>>>

„-Jeżeli nie chcesz popaść w obłęd, Luniaczku, to nie próbuj rozumować mojego toku myślenia- Syriusz ponownie spojrzał mu w oczy, tym razem nie odwrócił wzroku." ✓ finished; 30.01.2019

"...Wydarzenia wojenne nie dawały jej spokoju. Zarówno spotkanie z Czarnym Panem, jak i późniejsza ucieczka przed Wesleyem i Krumem. Urwany kontakt z Harrym i Ginny po ich wyjeździe. Ile może znieść jedna, krucha osóbka. Ile złych rzeczy może spaść na człowieka..." Voldemort pokonany, teraz już definitywnie. Niby nic póki co nie zagraża istnieniom, jednak brakuje sensu. Przyjaciele albo zginęli, albo odeszli. Nawiązać nowe więzi trudno po takich ciosach od bliskich. A Hermiona nie jest jedyną w podobnej sytuacji. Takich poranionych jest wielu, najwięcej w magicznej Anglii bo tu działo się wszystko. A co jeśli do tego dochodzi przekonanie, że już nie potrafisz kochać... Pod koniec pojawi się oznaczony rozdział 18+, który można pominąć... Postacie ( poza wszystkimi OC)należą to J.K. Rowling.

Hermiona bardzo chce zostać Mistrzynią Eliksirów. W końcu, Snape zgadza się na przyjęcie jej na praktyki. Pierwsze zadanie: wytrzymać z nim przez 62 dni. 08/07/2020- #4 w Sevmione. Bardzo dziękuję!

CHRONOLOGICZNIE CZĘŚĆ II *** Wielcy romantycy na wakacjach we Francji, a epoki w dziejach zaczęły się ze sobą przeplatać... Henryk Sienkiewicz chce zdetronizować Adama Mickiewicza. Ludwig van Beethoven rywalizuje z Fryderykiem Chopinem. Dante Alighieri wysuwa oskarżenia wobec Zygmunta Krasińskiego, A William Szekspir ma coś do Juliusza Słowackiego. Jedynie Cyprian Kamil Norwid pozostaje bez zmian. *** Największa głupota jaką wszechświat kazał mi napisać. Znajomość poprzedniej części nie jest konieczna, ale jak najbardziej wskazana.

CHRONOLOGICZNIE CZĘŚĆ I *** Kiedy dajesz romantykom telefony z chatem i myślisz, że to był dobry pomysł. Adam Mickiewicz uważa się za jedynego wieszcza narodowego. Fryderyk Chopin sądzi, że jest najwybitniejszym pianistą wszech czasów. Zygmunt Krasiński jest przekonany o tym, że jest zabawny. A Juliusz Słowacki myśli, że nie umie pisać. Cyprian Kamil Norwid bezskutecznie próbuje im to wyperswadować. *** Jeden z najbardziej beznadziejnych pomysłów tego stulecia/tysiąclecia. Fabuła jest miejscami nieco nieskładna, gdyż pisane to było pod wpływem impulsu chwili, dlatego proszę o przymkniecie oka na ewentualne nieścisłości oraz moją nieuwagę, którą często obdarzam fakty historyczne. Z góry dziękuję.