Bitmeyen acılar silsilesi.Yıllardır yanan özlem ateşi. Gitmeye çalışan,susmayan yüreğin sesi. Uğruna şehîd olunan Rabb`in Şühedâ`sı hepsi. Gel. Birlik olma vakti Şimdi tut o güvendiğin eli İstikamet Beytü`l Makdis.

"Sen bir tırtılsın" dedi bana. "...ben senin kelebeğe dönüşünü izliyorum." Ardından bir kez daha gülümsedi. Yemin ederim ki o gülümsemenin yerine bana bir tokat atmasını isterdim. Kelimelerin, acısına bulanıp gülümsemesinin altında sessiz sedasız ezilişini hissettim. Bilmediği bir şey vardı; ben, bilmediğimi sandığı o cümlenin devamını biliyordum, bunu onun satırlarında okumuştum. Sen bir tırtılsın, ben senin kelebeğe dönüşünü izliyorum... ve sonra kendi kanatların parçalayışını. Arsıl Alaz işte buydu, zihnimin dolunayı. Düşüncelerimi, her yanıma nüfuz eden karanlığın ıstırabından arındırıp ışığını avuçlarıma bırakan adam, o bunu hak etmiyor. Bense, kurak bir toprağa düşmüş küçük bir su damlasıyım. O toprağı yeşil vadilere dönüştüremem, dev bir nehrin çağlamasını sağlayamam. Düştüğüm toprak beni içine çekene kadar bir yanımı güneşin sıcağına feda edebilecek kadar güçlüyüm yalnızca. Yine de aldığım nefesin bile bir gün bana yabancı olacağını hatırlamak istemezdim. Helya ALAZ

Bir karanlık vuslata daha geldik Ay nasılda parlıyor Ne tuhaf ki sevgilim o aya her baktığımda Ansızın sen geliyorsun aklıma Ve ellerimi semâya kaldırıp Konuşuyorum öyle Yaradanla Hiç şikayetci olmadan Ona yaşattıkları için isyan etmeden Tam tersi şükredip Seni istiyorum gene Tabi konu sen olunca sürdükçe sürüyor bu hasbihal Arada gözyaşılarımı damlatıyorum şeker niyetine çaya Sonuçta çaysız olmaz böyle önemli bir hasbihal Sohbetin sonuna doğru filizleniyor gene umutlarım Ve ben yine hamus olup dalıyorum derinlere... TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

Bismillahirrahmanirrahim... Bu Hikayeyi okurken ben çok duygulandim ve sizlerle Paylaşmak istedim... InşâAllah herkez bu Hikayeyi okur...❤ Yusuf ve Sevdanın Kaderi ve Yaşadıkları❤️ Hikayenin Sahibi: @MenzileEminoğlu ❤

Tan yeri kızıllığının seyircisi , Duyduğu gecenin ayak sesi , Umut kokan günlerin habercisi, Unutulmaz bir aşkın hikayesi. Sıradan hayatının ardında beş bilim insanından geriye kalmış büyük sırlar, kilitli kasalar ve unutulmaz bir aşk bekliyordu genç kızı. O ise her gün Tan Yeri'nde Güneş'ini bekliyordu. Onu bu karanlığından kurtaracak ya da onu tamamen karanlığa boğacak Güneş'ini... Yine Güneş'ini beklediği o tepede, kaderi ona gece ve gündüzün aşkını hediye etti. Gündüzün kavuşmak istediği tek şey geceydi. Geceye ulaşabildiği en yakın nokta ise " Tan Yeri "... **** " Senin için en uzun gece hangisi? " dedim okuduğu dizelere vurgu yaparak. Onun gam dolu yüreğinden haberdar bir halde bu soruyu sorabilmiştim. Bakışlarını benden çekerken konuştu. " 22 ağustos " dedi sadece. Zaten başka bir şey demesine de gerek yoktu. İkimiz de o günün sekiz seneden fazla süren ayrılığımızın başlangıcı olduğunu biliyorduk. Ben o gün ondan gitmiş ve bu ülkeyi terk etmiştim. İşte ondan sonra ikimiz için de en uzun gece başlamıştı. " Senin için hangisi? " dediğinde ona baktım. Bu sorunun açıklaması şu şekildeydi aslında, sen hiç gama tutuldun mu? Bir gün olsun senin gamla dolu en uzun gece oldu mu? " Benimki 20 ağustos... " dedim. O gün yaşadıklarımdan kimsenin haberi olmadığı gibi onun da haberi yoktu. Ancak ona şimdi söylemeyecektim. Yine de kalbimden kopup dilimden dökülenlere engel olamadım. "Bugünle bir farkı var ama " dedim derin bir nefes alırken. O mavi dalgalar her an beni savuracak gibi bakıyordu. " En uzun gece her sene olduğu gibi bugün de birkaç saat sonra bitecek. En uzun gündüz, yeniden gelecek... " Mavi dalgaların hareketlendiğini hisseden kalbim bir kor gibi atlayıvermişti o engin sulara. " Ama ben 20 ağustostan sonra bir kez bile gündüzü göremedim... Ben yıllardır en uzun geceyi yaşıyorum Hazer "