Bir aşk hikayesi değildi mesele. Mesele canın pahasına devam edebilmekti yanında. Elem kanla donatılmış zorlu yolda ilerlerken Kaan'ın gölgesi olacağını bilemezdi. Tam da mutlu olacağını düşünürken girdap onu içine çekmeye başlamıştı.Bilinmeyen sırlar gün yüzüne çıkarken endişe baş göstermiş, güneş doğmaktan vazgeçmişti. İşte asıl mesele burda başlıyordu.Herşeye rağmen ya direnip affedecekti ya da savrulacaktı. +Söylesene papatyalar açmaktan vazgeçer mi? -Bir gün seni sevmekten vazgeçersem bil ki papatyalar açmayacaktır. +Ölene kadar -Ölene kadar Bilmiyorlardı onlar için artık zaman daralıyor, ölüm sessizce değil haykırışlarla yaklaşıyordu..

Doğduğum gün toz bezini vermişler elime çalış pis köle dermiş gibi....Bu hayattan kurtulma yolları 1- Zengin olmak 2- Asla aşık olmamak 3-Yakışıklılardan zombi görmüş gibi kaçmak 4-Bilmiyorsan ayıp değil yeter ki çaktırma 5-Asla arkana bakma

anketimin güzel olacagını düşünüyorum sizde öyle düşünüyorsanız buyrun gelin

Insan hayatı boyunca mutlu yasamak ister,sevdiği insanla yaşamak ister,doğru insanı bulmasını ister. peki ya buna izin verilmeden, dogru insanı bulamadan,hic beklemedidigi anda saçma sapan bir TÖRE yüzünden evlendirilirse nolur..

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Tek bir gece, iki gencin hayatını ansızın birleştirirse ne olur? Sessiz, ürkek bir kız; deli dolu, hayatını yaşayan, çapkın bir adam... Sevinçler, üzüntüler, pişmanlıklar ve tek bir hata. Geçmişinden gelen yükleri, genç bir kıza yüklemek istemeyen bir adam ne yapar? Geçmiş mi kazanır, yoksa gelecek mi? (Önemli not: İlk 21 bölüm yayındadır.)

En yetenekli öğrencileri toplayarak onlara en güzel geleceği vermekle ünlü okula davet aldım ve yatılı olarak bu okula geldim.Bir anda bütün hayatın değişebilir diyorlar. Bu okula geldim ama bu okuldan sadece bir şekilde çıkabilirim. ÖL YA DA ÖLDÜR. Benim gibi her şeyden habersiz 16 çocukla birlikte hayat mücadelesi vereceğim. Fakat en büyük sorun ise, sadece bir kazanan olacak. Gerçekten öyle mi? Eğer bu hikayeyi okursanız emin olun ki bırakamayacaksınız. En sonda kimin kazandığını görmek istiyor musunuz? O zaman kitabı okumaya hemen başlayın! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Merhaba bu hikaye benim ilk hikayem. Ben bu hikayeyi, DANGANRONPA adındaki bir animeden bakarak yazıyorum ama tabiki bazı değişiklikler yapacağım. Eğer bu animeyi izlediyseniz bu hikayeyi begenmeyebilirsiniz. Çünkü değişiklikleri kimse sevmez. Remix gibi oldu bu hikaye. Fakat Danganronpa yı izlemediyseniz gerçekten hoşunuza gidebilecek bir hikaye oldu. 》

İnsanları tatmin etmek adına dökülmez kelimelerim Kalemimden. Ben ben istediğim için yazarım, Ben anlatmak için Belki geçer umuduyla yazarım. Kimseye hesap vermem yazdıklarım için. Kelimeler benden habersiz dökülür belki dilimden Sonra da kalem mahkum yazmaya...

~NEFRET KOLLARINA BİR BEBEK GİBİ TAZECİK GELDİĞİNDE AŞK İÇİN SAVAŞ BAŞLAMIŞTI~ "ÖLDÜRMEK İSTEDİM SENİ. Ne tan vaktiydi ne de dolunaydan bir geceydi Tam da gözlerine bakarkendi!.. .......... ................... ...... ........... " Miracın uzun , ince ve kanlı parmaklarından dökülen kelimeler GERİ DÖNÜLMEZLİĞİN KÜÇÜK HABERCİSİYDİ!!! ~~~~~~~~~~ Hiçbir zaman kendimdeymiş gibi hissetmemiştim. Hayatımı hep dışarıdan izlemişim gibi gelmişti. Ama şuan o kadar gerçekti ki! Sanki diğer anlar neden boş olduğumu anlatıyordu. Akciğerlerim bu düşünceyle ağzımdan taşacakmış gibi solumasını ve kalbimin ona eşlik ederek nefeslerimi derinleştirmesini hissediyordum.Evet..bu an gerçekti. Etraftaki cisimler dokunulmazmış gibi gelmiyordu.Gördüklerim bir fotoğraf karesinde gibi değildi. Ağzım sanki oksijeni fazla içime çekmekten kapanmazmış gibi duruyordu ve damağımdaki havanın basıncını hissediyordum. İşte tam burada ONUN YANINDA, ONUN KOLLARINDA hem felaketi görüyor hem de huzuru içime çekiyordum...

İstanbulda okuyan 'berfu' 22'yaşında üniversite son senesinde okuldan atıldı, Mardine uçak bileti aldı , Mardinde küfür ede ede İstanbula gitti şimdi ise İstanbula beddua ede ede memleketi Mardine teyzesinin yanına geri dönüyo.... Onu ne bekliyo? Peki nolucak,pes mi etti? Yada bi sene aramı verdi? Yada başka okula kayıt mı? Önemli olan bunlarken onun aklında ne var sizce?.. İki arkadaş. iki kuzen. Güzeller. yakışıklılar. Modernler. yabani olabilirler Zıt kutuplar birbirni çekerler onlar hariç..mi?