Aşk sonsuzdur,tabi sonsuzluğu oluşturabilene,Demir..Güneş..Onlar birlikte ölümsüzlüğün en dibinde yaşıyorlar.Geride bıraktıkları bir çift ağlayan göz ile.İşte aşk yaraya basılan tuza gibidir.Acıtır...Yakar...Ama iyi gelir. "Güzelim,ben seni bende,beni sende gördüm.Sen kaybolan bensin..."Diyen bir çift göze gülümsedim. ''Kalbimi bedenimden söküp senin avucuna vermek istiyorum. O senindir çünkü; senindir artık. Sen ruhumda başladın ve bütün vücudumu kapladın. Bütün vücudum sen artık.'' ©Tüm hakları saklıdır.

O POPÜLER ÇOCUK OKULA YENİ GELEN BURSLU KIZLA OYUN OYNADI.. DALGA GEÇTİ.. AMA SONUNDA AŞIK OLDU....

İlkim Emsal;tıpkı bizler gibi.Hikayelerde ki o 'kusursuz kız' tanımı,İlkim için geçerli değil.İlkim,hepimiz gibi kilo almaktan korkan,orta halli,derslerinde başarısız,babasız,sorunlu bir genç kız. İlkim tamamen sıradan.Ne çok iyi resim yapabiliyor,ne çok iyi dans edebiliyor, ne de çok güzel şarkı söyleyebiliyor.Annesinin tabiriyle en iyi yaptığı tek şey;masaj.O,ne tüm ingilizce şarkıları ezbere bilir nede bir konuşma olduğunda can alıcı bir şekilde mükemmel konuşabilir. Onun en iyi yaptığı şey Aras'ı sevmek ve değer verdiği insanlar için kavga etmek. Sıcakkanlı,sıradan,delirdiğini düşünen İlkim Emsal'la tanışın. Onun hayatı Aras gelene dek sıradandı.Arkadaşlarıyla takılır,babasına söver,dans edemediği halde hareketli bir şarkı çalınca kendini tutamayıp tüm camı perdeyi kapatıp öyle dans eden bir genç kız,Aras Kaya gelince düzeni alt üst oldu. Aras,hayatı boyunca kendi ayakları üstünde durmuş,kitaplardan fırlamış O çocuk.Ortak bir arkadaşları sayesinde İlkim'le tanıştı.İlkim ona kör kütük aşıkken,Aras sadece günün sonunda onu seven birinin olmasına sevindi. Hissetmeyi unutmuş,yeşil gözleriyle her kızı kolayca etkisi alabilen Aras,İlkim'i öyle bir etkisi altına aldı ki,İlkim'in bu aşkı onu da Aras'ı da çok tüketecek. İlkim Emsal ve Aras Kaya'yı tanıyın.Tamamen sıradan olan bir kız,intikam için yanıp tutuşan adamın ateşini söndürebilecek mi? Bu hikaye hepimiz için bir umut aslında.Kızlar,hepimiz sıradanız,değil mi?Kim bilir belki günün birinde bizim de sıkıcı,sıradan hayatımıza Aras Kaya gibi biri gelir,ha?

Aslında sevmezdim okulumu. Hem de hiç sevmezdim. O ortam o karakterler midemi bulandırırdı. Tam bir çöplüktü benim için. Ama onla tanıştım. Onun yanındayken ne o lanet çöplük ne de nefret ettiğim insanlar umrumdaydı. Tamam durmadan kavga ediyoruz. Hatta bazen onu dövüyorum. Ama hiç bitmiyor ona olan sevgim. Onu sevdiğimi kendime ne zaman itiraf etsem beni yüz üstü bırakıyor. Hevesim kursağımda kalıyor. Yeni yeni bilgiler öğreniyorum hakkında. Bana anlatmak istemediği türden bilgiler. Sonra ona itiraf ediyorum. "Seni seviyorum."diyorum. "Ateş seni çok seviyorum."diyorum. Bana sadece bakıyor. Beni sevmediği apaçık ortadayken ona açılanın ben olduğuna utanıyorum, ondan uzaklaşıyorum. Sonra öyle bir şey yapıyor ki ona bağlanmaktan başka seçeneğim kalmıyor. Bana "Seni seviyorum."diyor. Ama inanmıyorum. Hiçbir zaman inanmayacağımı düşünüyorum. Beni aldatıyor, beni üzüyor,ama bunların hiçbiri ondan kopmama yardımcı olmuyor. Her zaman kafamda üç kelime yankılanıyor Seni, seviyorum, Ateş.

Bizim hikâyemizde isimler yok; sadece o ve ben varız. O, dünyadaki bütün kitapları okumak istiyordu. Ben ise sadece onu istiyordum... (Obur Okumalar kategorisinde bir Watty ödülü: Kancalarını takıp çıkarmayan o hikayeleri biliyorsun değil mi? Cümlenin ortasında uykuya dalsan bile okumayı bırakamadığın o hikayeleri? Bu ödül en çok bağımlılık yapan Watty yarışmacısına gidiyor.) Ekler: BÜH 1.1 (özel) bölümler. Diğer çalışmalarım için profilimi incelemeyi unutmayın.

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

Benimle Yan Wattys 2014 adlı bitmiş olan hikayenin özel bölümlerinin toplanacağı kitaptır. Kapak yapımı; @RUROGRIME

"Ben karanlığım, benim sevmeye hakkım yok Büşra anlasana" dedi Barlas acı içinde "Sen karanlık değilsin sadece ışığı sevmeyen koca adamsın. Sen benim aydınlığımsın anladın mı?." dedim kendime inanamayarak. Büşra, on dört yaşındayken annesinin gözleri önünde öldürülmesine şahit oluyor. O yaralı bir kız. Büşra o günden sonra okula devam etmiyor, edemiyor. Büşra en çok odasında ki mavi koltuğuna oturup gökyüzüyle sohbet etmeye bayılıyor. Annesinin orada onu gördüğünü zannediyor. O masum bir kız. Babası bir yanına gelip evleneceği haberini veriyor. O, yıkılıyor. Babası kızının yıkım getireni oluyor. Büşra evleneceği adamı tanımıyor, hiç kimse tanımıyor. O katil değil, o uyuşturucu bağımlısı değil, o mafya da değil. O sadece Barlas ÇAKIR.

Çığlıkları yankılandı boş kalbinde Mira'nın. Hayatı histerikti. Hislerinde yaşayan, hisleriyle yaşayan! Sevdi aslında Mira. Yağmur tanesi kadar masum, kar tanesi kadar asil. Unutmadı, unutmak için hakkı yoktu kalbinin. Kabul etmedi kulakları çığlıklarını. "At içine" dedi. O da beynine attı çığlıklarını! Eğer kalbine atsaydı çığlığını nasıl duyulurdu kalbin sesi!.. Mira! 17 yaşında genç bir kız . Bilmediği gerçekleri var. Hapsettiği, hiç görmediği gerçeklik şaşırtıcı. Bu yaşına kadar tek birine aşık oldu o kız! Babasına!! Peki saklanan gerçek ne? Adım adım yaklaşılan gerçek en güzel şeye bıraktı kendini. İkinci adamı!. Tanışacaklar fakat birbirlerini gerçekten tanıyabilecekler mi??