"Po pół godzinie został zapowiedziany nasz samolot. Moja mama szła w miarę szybkim krokiem jako pierwsza a ja za nią nieco wolniej. Po zajęciu miejsc czekałyśmy aż samolot wystartuje. Ponieważ dzisiaj wcześnie wstałam, założyłam słuchawki na uszy i już po paru minutach zasnęłam. Moją jedyną myślą było: oby to nie trwało dłużej niż miesiąc.." Czy Mel oczekiwania się sprawdzą? Czy może jednak będzie musiała dłużej się męczyć w nowym mieście z Tyler'em Jackson'em, marzeniem każdej dziewczyny? Czy z nienawiści jaką żywią się ci dwoje, może kiedykolwiek w ogóle dojść do przyjaźni?

Liceum to najlepsze lata naszego życia... A przynajmniej tak mówią dorośli. Ona, królowa szkoły z twardymi zasadami, która w głębi potrzebuje kogoś bliskiego i On, chłopak, który jej pomoże. Dwa różne światy, dwie różne osoby... Jak potoczy się ich życie, gdy los spłata im figla i połączy ich ścieżki...?

"Nienawidzę go, wchodzi do mojego domu od tak, rozwala się na kanapie i wrzuca w siebie zawartość lodówki. Mojej cholernej lodówki. I to dlatego, że jest przyjacielem mojego brata. Przecież to nie daje mu takich praw! Co z tego, że jest przystojny, wygląda jak grecki Bóg, skoro jest skończonym dupkiem? (...) A jednak, oddałabym wszystko żeby zwrócił na mnie uwagę." ~*~ Rekord: #3 miejsce w rankingu "Dla nastolatków", dziękuję! 03.01.16r.

- Więc.. wciąż jesteśmy przyjaciółmi, tak? - Wyszeptałam niepewnie w jego usta, które natarczywie napierały na moje. Same jego pocałunki były tak podniecające. - Jak najbardziej - Odpowiedział pociągając mnie do góry, aby chwilę później mógł rozpiąć mój stanik, w reakcji na co, moje ciało przeszedł niesamowity dreszcz. - Nic się nie zmieni? - Nic poza tym, że będziemy to częściej robić - Uśmiechnął się cwaniacko i już wiedziałam, że mówi całkiem poważnie. A ja całkiem poważnie tego

-Pamiętaj to tylko sex , bez uczuć -Nic nie znaczy wiem , zero uczuć Jak zawsze puste słowa Sex bez uczuć czy to możliwe? !

Chłopak milczy. Z każdą kolejną chwilą czuję się coraz słabsza, a mimo to wciąż wpatruję się w jego twarz w poszukiwaniu jakichkolwiek emocji. Wcześniej tlił się we mnie nikły płomyczek nadziei. Teraz nie tli się już nic. Moje ręce się trzęsą, więc opuszczam je na pościel. -Jestem tylko człowiekiem - mamrocze. - Popełniłem błąd, Chloe. Ale chcę, żebyś wiedziała, że nigdy cię nie okłamałem. Zawsze mówiłem prawdę. Zaciskam powieki. Myśli i obrazy przewijają się przed moimi oczami jak retrospekcja. Nie chcę mieć z nim nic wspólnego, a zarazem chcę zachować cząstkę dawnej siebie. Cząstkę, która już zawsze będzie go kochać. -Myślałam, że jesteś inny... -Jestem inny - przerywa mi, zanim kończę zdanie. -Nie, niczym się nie różnisz. -Różnię się - szepcze głosem przesiąkniętym desperacją. -Ach, no tak... Ty jesteś znacznie gorszy.

-Kocham Cię...- gdy to usłyszałam nogi się pode mną ugięły. -Kocham Cię najbardziej na świcie, o każdej porze dnia i nocy, jesteś dla mnie najważniejsza na świcie, jesteś moją małą księżniczką, którą tak cholernie kocham. Ważne daty: 12.10.2016 - 9 miejsce w kategorii romans 14.10.2016 - 7 miejsce w kategorii romans 16.10.2016 - 4 miejsce w kategorii romans

-Dupek - chłopak odwrócił się ze wściekłością. -Przepraszam mówiłaś coś do mnie? -Nie widziałeś, że mnie potrąciłeś? - powiedziałam wkurzona, zbierając z podłogi wszystkie notatki, które dała mi nauczycielka. -A za kogo się uważasz, że w ogóle do mnie się odzywasz? -Lepsze jest pytanie, kim ty jesteś, myśląc, że jesteś ważniejszy od innych? - spytałam, wstając z podłogi. Chłopak podszedł do mnie, zabijając mnie wzrokiem. Miałam wrażenie, że zaraz mnie uderzy. Jednak on przypatrywał mi się nadal z nutą ciekawości i intrygi. Zacisnął usta w wąską linię. -Lepiej się pilnuj. Rodzice Rosie mają dobrze płatną pracę, jedyne co musieli robić to co jakiś czas przeprowadzać się. Kiedy przeprowadzili się do Seattle, Rosie po raz kolejny musiała zmierzyć się z nową szkołą. Już pierwszego dnia staje się tą, która postawiła się szkolnej gwieździe futbolu, czyli Nathanowi, obiektowi pożądań. W rzeczywistości się nienawidzą, ale inne okoliczności, w których się poznają, zupełnie zmienią ich oboje. Czy wyjdzie to im obojgu na korzyść?

2 część "Przyjaciel". Pisana z perspektywy April, najstarszej córki. Zapraszam! Nie musisz czytać "Przyjaciel". Zrozumiesz i bez pierwszej części.

"Kiedy drzwi samochodu otworzyły się, ktoś wciągnął mnie do środka gwałtownym ruchem." +18 ________________________________ Okładka: Curried