Może to był sposób, w jaki wtargnął do mojego życia bez mojej zgody. Może to był sposób, w jaki mnie przeraził. Może to był sposób, w jaki szorstko mnie traktował. Może to był sposób, w jaki mnie zranił. Może to był sposób, w jaki płakał. Może to był sposób, w jaki się załamał. Może to dlatego, że był szalony. Psychika Harry'ego. Niepoczytalność to lepsze słowo. Ludzie się go bali. Pielęgniarki i lekarze w szpitalu psychiatrycznym są nieśmiali wobec niego, boją się, że będzie go bolało. Harry nie jest bezpieczny w otoczeniu innych ludzi. On jest niebezpieczny dla społeczeństwa. Powiedział i zrobił mi wiele rzeczy. Wszedł do mojego życia bez pytania. Zniszczył mnie, obezwładnił, żeby potem zniszczyć mnie i obezwładnić ponownie. Powiedział mi wiele rzeczy. Są to cztery słowa, którymi przeraził mnie najbardziej. "Czy ja cię przerażam?"

Przeprowadzki nie są łatwe. Zwłaszcza na inny kontynent, tym bardziej w ostatniej klasie liceum. Chyba że ktoś, tak jak Adele, nienawidzi swojej szkoły, w której jest ofiarą klasowego gangu. Wtedy zmiana otoczenia nie wydaje się złą perspektywą. Dziewczyna bez żalu żegna się z Wakefield, licząc, że w Nowym Jorku zacznie się nowy, lepszy etap jej życia. I rzeczywiście, nowo poznani znajomi są przeciwieństwem szkolnych prześladowców z liceum w Wakefield. A niektórzy wydają się nawet bardzo interesujący... Czy to, że Alan Braun, gwiazdor szkolnej drużyny koszykarskiej, jest uderzająco podobny do przystojnego bohatera ulubionego serialu Adele to dobry znak, czy raczej zwiastun kłopotów? Trudno powiedzieć, bo chłopak jest równie arogancki, jak przystojny, ale na pewno między tymi dwojga nawiązuje się trudna do nazwania relacja.