"16 Mart 2016" Döndün. O sensin biliyorum Hissediyorum. Hissettim. Sendin o. Bakışlarını hatırladım. Gülüşünü hatırladım. Gamzelerini hatırladım. Yanımdaydın, ama sanki kilometrelerce uzaktaydın. Çok soğuk baktın veya öyle bakmak için elinden geleni yaptın, ama ben gördüm gözlerindeki o özlemi, hasreti gördüm ben. Çok özledim be. Dokuz yıl bu anı bekledim. Dile kolay di mi, 9 yıl. Kalbe değil işte. Bana değildi. Her allahın günü o ağacın yanında seni bekledim ben. Her gün sana yandım ben. Seni içimden bi türlü koparamadım ben. Vazgeçemedim işte. Nasıl vazgeçeyim söylesene. Her gün rüyalarımdan ağlayarak uyanıyordum. Sesim çıkmıyordu. İçimden ne kadar bağırsam da sesim çıkmıyordu. Sen beni fısıldasam duyardın, şimdi niye içimdeki bağırışları duymuyorsun?..

2 yıl boyunca lisede ezik olarak çağırılmak? Dışlanmak? Sevdiği çocuk tarafından okulun önünde rezil edilmek? Bir kız bunları nasıl taşıyabilir? Bence artık değişim zamanı! Bir de edilmiş intikam yemini... Peki gerçekten Mertcan Karahan'ı pişman edebilecek miydi? Ya siyah vardı ya beyaz, benim hayatımda griye yer yoktu. Ya mutsuzdum ya umutsuz. Ya aydınlıktım ya da tam karanlıktım. İşte ben buydum ya vardım ya da hiç yoktum...

Bir varoluş hikâyesi... Günlüklerden günümüze ulaşan... Sahip olduklarınız size yetmiyor mu? Öyleyse sizi kendi hikâyeme davet ediyorum. Belki de şükretmeniz gereken bir hayata sahipsinizdir. Yanımda olmanıza ihtiyacım var ☁️ Herkes gibi benim de bir hikâyem var ama biraz farklı sanki... Çocukluğum bulutlara olan aşkımla geçti, gençliğim de öyle ve şimdi ben hâlâ bulutlara aşık bir adamım... Belki de buluttan bir adamım. Kimsenin sevmediği, kimsenin yanında istemediği bir adam. Tükenmiş, çaresiz ve aptal. Evet aptalım. İnsanın kendini aptal hissettiği anlar olur. Ben o anları pek sık bir şekilde yaşıyorum. Kalbim buluttan çünkü ve her kırıldığında utanmadan döküyor yağmurlarını... Sonra bir gökkuşağı çıkıyor ortaya ve ben ona aşık oluyorum. Artık ağlamadan onu göremem. Bu da böyle bir masal işte. Bulutlarımdan yaşlar düşer ve güneş doğar ansızın sonrası sen... Bembeyaz bir bulutun hayatına renk katarsın ama kalır mısın benimle? Bilmiyorum. Aptal bir aşık gibiyim, yeri belirsiz bir bulut gibiyim... Ben buluttan bir adamım, peki sen? Sen, ben ağlamadan gökkuşağı olabilir misin?

İkimizde uçurum kenarında durmuş martı ve dalgaların sesini dinliyorduk bu onunla son konuşmamdı ''İkimizde maviyiz Aren sen gökyüzüsün ben denizim ama gözlerini kısarak ufuğa baktığında bir bütün oluyoruz.'' Dedim. Aren kafasını kaldırıp bana baktığında '' ne saçmalıyorsun ufaklık'' dedi. Derin bir nefes aldım ve tam Aren'in önüne gelerek durdum gözlerimi gözlerine kitledim'' Denizin maviliği gökyüzü sahyesinde gökyüzü ölürse deniz tekrar mavi olmaz'' dedim. Aren kollarını belime sarıp beni kendine çekip saçlarıma ufak bir öpücük kondurdu ve manzarayı izlemeye başladı ben de onu..