Deniz Kabukları Sokağı'na Hoş geldiniz! Ailesini kaybettikten sonra kendisine kalan tek mirasın peşinden, Ege kıyısındaki Deniz Kabukları Sokağı'na taşınan genç bir kız, burada yalnızca eski bir ev değil, yepyeni bir hayat bulur. Rengârenk balkonların, sıcak komşulukların ve deniz kokulu yaz akşamlarının arasında mahalleye alışmaya çalışırken, evde bulduğu eski bir radyo dikkatini çeker. Her gece aynı saatte yayına başlayan gizemli bir ses, sokağın kimsenin bilmemesi gereken sırlarını anlatmaktadır. Üstelik bu sesin kim olduğunu mahallede kimse bilmez. Geçmişin izleri ve bugünün sırları iç içe geçerken, Deniz Kabukları Sokağı sadece bir mahalle değil, herkesin sakladığı bir hikâyenin adresi hâline gelir. [Mahalle Kurgusu]

"Ünlü iş adamı Kenan, önemli bir iş toplantısı için Gözde Otel'e gelir. Her şey yolunda giderken, beklenmedik bi anda iflas döşeğine girer ve geçmişten gelen gizemli bir ziyaretçi sessizce ortaya çıkar. Kenan, yıllar önce yaptığı hataların gölgesinde, fark etmeden karşısındaki sırlarla yüzleşecektir. Geçmişin unutulmuş intikamları, bilinmeyen tehlikeler ve çözülmeyi bekleyen sırlar, onun hayatını tamamen değiştirecektir"

Türkiye'de gençlik dizisi denilince ilk akla gelen dizi olan Kavak Yelleri'nin 3. bölümünden 36. bölümüne dek tek başına yazdığım ilk döneminden, unutamadığınız bölüm şiirlerini, bölüm bültenlerini, bazı sevilen sahnelerin senaryolarını ve dizinin yazım sürecinde yaşadığım, hatırladığım küçük notları paylaşacağım kitaptır. Benden uzun zamandır bekleniyordu. Kavak Yelleri'nin ilk dönemini ayrıca sevenlerin ve halen unutamayanların gözü aydın:) Ayrıca Wattpad'de yayınladığım "Aşk Çocuğu" gibi diğer öykülerde olduğu gibi bu kitapta da yazarlık macerasına ilgi duyan genç kardeşlerim için, bu meslekle ilgili tecrübelere yer vermeye özen gösterdim. Yani "Kavak Yelleri 3 - 36" kitabını okuyanlar, bir dizinin yazar mutfağında yaşananları da okuyup, bu tecrübeler hakkında bilgi sahibi de olabilecekler. Bir yazar ağabey olarak benim de verebileceğim tek hazinem budur:) Yiğit Güralp

WattyTR2016 için yazılmış tek bölümlük bir hikayedir. "Benim zihnimdeki yılbaşında kar kırmızı yağıyordu; noel baba Azrail'di ve süslenen ağaçların altındaki paketlerden cesetler çıkıyordu."

'İşte böyle öldük, Etna'

Sonbaharda dökülen yaprakları biliyorsun, değil mi? Aslında başlangıçta hepsi harikadır, o kadar yeşil ve canlı gözükürler ki, onların buruşup çirkinleşebileceğine inanamazsın. Fakat o yapraklar dökülür, sonra İlkbahar geldiğinde yeniden eski hallerine dönerler. Kısır döngü gibidir. Dökülmelerini umursamazsın; çünkü zaten eski hallerine döneceklerdir, değil mi? Bir şekilde dönerler. Aklına hiç, ağacın hastalık kapabileceği, yok olabileceği gelmez. Sen her geldiğinde, ilkbahar gibi hissettiriyor. Ama sonra.. Dökülüyorum, Zayn. Eski halime döneceğimi biliyorsun ama ya yok olursam? Sen gelmeden önce, sonbaharın yalnızlığı beni yok ederse? *** Merhabalar! Bu benim wattpad'de yayınladığım ilk hikayem, ve çok heyecanlıyım aslında. Bu tanıtım amaçlı değil de, daha çok hikayenin adıyla bağdaştırabilmeniz için yazdığım bir kesit. Her neyse, okuduğunda beğenen kaç kişi var bilmiyorum fakat oy verip yorum yapmayı unutmazsanız, çok çok memnun olurum. Tanımasam da -ki tanışmamız size bağlı :D- sizleri çok seviyorum. İyi okumalar!

korkudan besleniyorlar. inançlarımı yerle bir etmek istiyorlar. yedi şeytanlar evimde. yedi şeytanlar her yerde. bana sahip olmak istiyorlar. ben korktukça daha fazla üstüme geliyorlar. birincisinin adı pişmanlık. ikincisinin acı. üçüncüsünün vicdan azabı. dördüncüsünün ihanet. beşincisinin nefret. altıncısının suçluluk. ve yedincisinin ise insan. en büyüğü, en korkuncu ve en günahkâr olanı. onlardan kurtulmak için onları yaratan tanrı'ya sığınmam yüzüme çaresizliğin o acımasız darbelerini vurdu. yeni bir şeytan. şeytanlar çoğalıyor. onlar sonsuzlar. peki ya, kendimden nasıl kurtulacağım? [Tüm hakları saklıdır. İznim harici kopyalanma durumunda hakkınızda yasal işlem başlatılacaktır.]

"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne

Unuttuğu 3 haftayla yaşadığını hisseden Ajan Grant'ın hikayesi.