Kazandığı okul, onu mutlu etmesi gerekirken bütün kötü olayların içinde oldu. Dış görünüşü, Konuşması, Güçlü Duruşu, Çalışkanlığı, Bakışlarıyla göze battığı için miydi yoksa tüm bu olanlar? Kim bilir belki öyle, belki de değil! EZGİ'DEN MAYISA DÖNÜŞMESİ, ONU DEĞİŞTİRDİ Mİ? YOKSA İSTEDİĞİ VE EN BAŞINDAN OLMAK İSTEDİĞİ KİŞİ Mİ OLDU? Yepyeni bir kişilik.. Sil baştan yapan bir karakter.. Tam anlamıyla değiştiğini düşünen, MAYIS AKIM Değişmesine yardım eden Bir Yabancı, Arkadaşlık kurulmuş 7 kişi, En başından beri Aşık olan Gizemli Bir Kişi ve İçinden atamadığı Bir AŞK. BİR DEĞİŞİMİN, EN GÜZEL AŞK İZİ. •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• "Sen içimdeki Karanlığı aydınlatan ışıksın" Dedi. zorlukla, onunda canı acıyordu. "Gitme lüt-lütfen" Dedi. Dolu gözleriyle gözlerime bakıyordu. Gözlerim beni dinlemeksizin akıyorlardı, ardından gök gürleyip yağmur yağmaya başladı. Gözlerimin yaşları yağmurla karışıp yok oluyordu. Tıpkı o gün beni öldürdüğü gibi. Ben kendimi kaybetmiştim onun yüzünden! "Güneş varken, ışığa ihtiyaç duymaz kimse." Dedim en soğuk sesimle. "Güneşi ne yapayım, Işığım sende kalmışsa?" Gözlerinden bir damla aktığında, zaman durdu benim için. "Ağlama sarıl bana" Demek istedim. Ama diyemedim. "Sen benim en güzel Gecemdin. Her gece seni düşünerek uyumam, her gece seni düşünerek uyuyamamam. Sen benim en güzel Sahnemdin. Sana bakarak, kahkahalarım, Ağlamalarım, Sevinçlerim, Mutluluklarım, Hüznüm. Şimdi düşünüyorumda gerçekten kendimi hiçe saymışım senin yüzünden. Sana bu yüzü unutma demiştim! Sen, sen Ezgiye aşık oldun Meriç Soyal. Ben o kızım. Üzgünüm."

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

#romantizm10 28.07.1019 #romantizm14 24.04.2019 Şeytan, ilk sevabını işlediği gün girdi Meleğin dünyasına... Küçük Meleğin küçük dünyasına bir bir kirletirken, kendi boyandı aşkın sevdasına... Şeytan, o küçük Meleğe habersiz beslediği aşkı yüzünden, o gece kovuldu sebepsiz Cehennem' den... Ve tekrar o gece bir dua diledi Yaratandan, dedi ki : " Bir daha, bu kainatta hiç bir aşk günahsız kalmasın! Bir daha, hiçbir aşk ölesiye acı çekmeden kavuşamasın! Bir daha, hiçbir aşk bir Melek ve bir Şeytan' ın ki kadar masum kalmasın... " ••• Yürüdüğüm yollar bile taş koyuyordu çıkmazlarıma. Nasıl bir hayattı bu? Nasıl bir yaşam...Ölüyordum, ama ölürken bile yaşamayı göze alıyordum. İntihara sürükleniyor, intihar ederken bile onu düşünüyordum, Onun için yaşıyorsam, onun için ölmeyi göze alıyordum... Kendime çektiğim bacaklarıma biraz daha sarıldıktan sonra yine bakışlarımı boşluğa odakladım. Karanlığa hapsettiğim benliğim, sindiği duvar köşesinde sessizce oturuken, soğuk bedenimi esir almıştı. Ruhumda, bedenimde yanlız; başkalarını içine almayacak kadar hissizdi. " Bu durumu değiştirebiliriz? " Derinlerden gelen erkek sesi, sessizliğin oluşturduğu uğultusu içinde karışıp, kulağıma ilişti. Hiddetle çarpan kalbim, göğsüme yine ağır bir darbe indirdikten sonra hiddetle konuştum. " Bu durumu değiştiremeyiz! " Bu durumu değiştiremezdik! Kimseyi, beni zorla sevmeye zorlayamazdım. " Bunu ben değil, sen değiştirebilirsin... " •••

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."