Nefretin iliklere kadar ulaştığı yere, itiraz etmeden yürüyordu. "Ölmemi neden bu kadar çok istiyorsun? Ben sana hiçbir şey yapmamışken?" dedi. Gözleri buğulanmış korkudan titriyordu. "Basit." diye yanıtladı. Acımasızca bakan gözleri ona takılı kalmıştı. Genç kızın üzerine yürümeye başladığında kapattığı sandığı kitabın aslında ilk sayfasını açtığından haberdar değildi. "Çünkü varlığını hissettiğim her an aldığım nefesi zor veriyorum." dedi nefretle. -Serinin ilk kitabı basılı eser halindedir, ikinci kitabı buradan yayınlamaktayım.-

Aptallık ve Zekiliğin ayrılıp birbirlerine savaş açtıklarını hangi aşkta görebilirdiniz ki? Rüzgar aptallığa karşıydı, Aylin Rüzgar'sızlığa. .Birisi nefesini öbürü için alırken, diğeri nefesini sadece kendisi için alıyordu... Peki kim bir başkasını sırf sevdiğine benziyor diye sevebilirdi ki! Aylin 5. Sınıfta bir Rüzgar'a kapılmıştı. Rüzgar ise aşka inanmayan yakışıklı bir delikanlıyken, elbette aşkın beden bulmuş haline aşık olabileceğini tahmin edemezdi. Onların hikayesi hafif meltemlere değil büyük kasırgalara kafa tutuyordu.. İkisinin de içinde bulundukları bir kış vardı , ta ki oğlanın ağzından çıkan o seslenişe kadar; Hey Aptal..! Ve kız her seferinde izin veriyordu oğlanın seslenişine. Biliyordu bu seslenişin hem başları hem de sonları olacağının... Rüzgar'dan sonra bir Kuzey'le tanışan Aylin, geçmişle ilgili bilmediklerinin peşine düşecek ve onları yine aynı sesleniş kurtaracaktı; Hey Aptal..! Kız gözyaşlarını dökerken sevdiğinin üzerine dudaklarından istemsiz bir cümle çıkıyordu her seferinde: "Seninle bir gelecek istemiştim ben , sana benzeyenlerle değil..!" KAPAK İÇİN zeyker4141'e TEŞEKKÜR EDİYORUM.