Aile hasreti çeken iki kalp... İki kalbi birleştiren vasiyet... Peki sadece bir vasiyet miydi iki hayatın birleşmesini sağlayan ? Yoksa saklı acılar mı ? Umut ve Araf'ın hikayesi 14. Bölümden ; Göz altları şişmiş mor rengini almıştı bembeyaz teni sanki mümkünmüş gibi daha beyaz olmuş sararmış gibiydi gözlerinin içi kıpkırmızıydı. Acısının izleri yüzüne işlemişti. Bir zaman öylece durduk. Sessizliği bozan Umut oldu. "Ben ne yaptım onlara Araf ? Neden yaptılar bunu anneme babama küçücük çocuktan ne istediler peki " dediğinde diyecek bir şeyim olmadığından kendime küfürler ediyordum.. Umut'un yüzüne elimi koydum ve fısıldadım: " Geçecek güzelim geçecek sana söz veriyorum bulacağım o serefsizi bu akıttığı gözyaşlarının hesabını soracağım " " Sözlerini tutmalısın Araf " " Sözlerimi tutarım mavim "

Hayat bir rüzgardır. Öyle bir rüzgardır ki, estiğinde hiçbir şey yerinde kalmaz, hiçbir şey eskisi gibi olmaz. Sizin o rüzgarı durdurmaya gücünüz yetmez. O rüzgarda savrulan bir yaprak olur, konacağınız veya düşeceğiniz yeri beklersiniz. Hayat size güzel bir süpriz yapar, konarsınız. Hayat size acı bir oyun oynar, düşersiniz. Ben düştüm. * Aşık olan insanlar ne yaparlardı? Alacakları karşılıktan bihaber, gidip sevdikleri kişiye duygularını açmazlar mıydı? Duyguları onlara deli bir cesaret verir, korkmadan geçerlerdi sevdiklerinin karşısına. Anlatırlardı her şeyi. Olumsuz bir karşılık alma ihtimali onları caydırmazdı. Korkusuzlardı, korkmazlardı. Ben korkaktım. Serinin ilk kitabı yoğun istek üzerine tekrar sizlerle. Keyifli okumalar :)

Ben simal soykan. Soykan ailesinin biricik prensesi. Ha tabi başkalarının gözünde öyle görünüyor. Ailem için iş hep ön plandaydı,benden daha çok işlerini önemserlerdi. Ben ailemin yarım bıraktıkları işi,o unuttukları kızıyım. Peki bu sefer işleri yüzünden hayatım değişirse. Değişmekle kalmayıp duygu karmaşası yaşarsam. Bu benim hikayem,peki hikayemin sonu nasıl olacak. Klasik bir mutlu son mu? Yoksa hiç beklenmeyen şekilde hayalkırıklığıyla mı? ________________________ - Bana karışmaya hakkın yok pars karan,dedim bağırarak. - Karışırım! Bana karşı gelmeyeceksin anladın mı? Kısa giyinmeyeceksin,erkeklerle konuşmayacaksın. Bunu bana yapma! Bana bu acıyı yaşatma simal,dedi pars acı çeker bir tonla. - Sen hangi hakla bana karışabilirsin? Sen benim hiçbirşeyim değil- Sözümü kesen bedenimi saran güçlü kollar olmuştu. Ben şaşkınlık içerisindeyken pars benden ayrıldı. - Yanılıyorsun! Ben senin hayatın da o farkedemediğin başrol oyuncusuyum,dedi ve dudaklarıma yapıştı. ➿KÜFÜR İÇERİR➿

Yağmurun Adı Aşk adlı hikayemiz, SEVGİMİN ESARETİ olarak raflarda yerini aldı.

İntikam için yirmi iki yıl bekleyen ve bu uğurda her şeyi yapacak yüzü ve ruhu yaralı bir adam. İntikamın bir parçası olduğunu bilmeden adama aşık olan genç bir kız. Tüm ailenin ölümüne neden olan birini affedebilir misin? Yüreğindeki kini, aşkla değişebilir misin? Aşk, intikamdan daha üstün gelecek mi?   Yoksa yeni acılara mı neden olacak? Ege ve Aslı'nın hikayesi...

Başlıyoruz

Hayatta hangisi daha acıydı.. İstemediğin bir hayatı yaşamak zorunda kalmak mı yoksa o hayatla seni tehdit eden insana aşık olmak mı? Benim, yaşadıklarımın bunların hepsiydi. Ya içine düştüğüm karanlığa teslim olacaktım, yada o karanlığa ışık.. Aşkın, nefretin, öfkenin ve acının bir hikayesi...

annesini kısa bir süre önce kaybeden Alya halasının yanına taşınır. yeni okul yeni insanlar ve yeni bir hayat. Alya sürekli karşılaştığı biri tarafından kaçırılıp gözü önünde adam öldürülür. Alya polise gider ama Kaya'ya kimse bir şey yapamaz

Stadlar yıkılır ama sevgimiz asla ALİ SAMİ YEN 11. 01. 2011

Metenin yanina biri geldi, kafami kaldırdığımda o gün ki gördüğüm psikopat çocuğa aşırı benziyordu.Alaycı bir gülüşü vardi yüzünde ; " merhaba " dedi " merhaba " dedim korktuğumu belli etmeyen bir sesle " Nasilsin" "Iyim sen " " seni gördüm daha iyi oldum" diyip göz kırptı " bu arada adin ne " diye sordu " Melisa senin? " "Yekta" dedi. Evet, kesinlikle bu o gün gördüğüm çocuktu.