Kendisini kaçıran adama bağlanan mal bir kız, ve kaçırdığı kıza aşık olan bir gerizekalının hikayesi.

Tanıtım bölümüne göz atınız...

"Yeni yıl, aynı bedenler,değişen karakterler; aynı fotoğraflar, değişen hisler. Kırmızının uğur getireceğine inanan insanlar ve uğura inanmayanlar. Benim ve çevremdeki bir çok insanın uğur denen şeye inanma gibi bir lüksü yoktur. Biz anı yaşarız. Mutluyken de mutsuzkende bunun nedenini kendimizde ararız. Biz ne yaparsak yapalım her şeyin sorumluluğunu üstleniriz çünkü hiçbir zaman bu sorumluluğu yükleyebilecek kadar birisine bağlanmayız, bağlanamayız. Kaybetmişizdir, kaybedilmişizdir. Belkide en ağır cezayı hak etmişizdir. İşte bu yüzden biz yeni yıla eskilerimizle gireriz, işte bu bizim cezamızdır. Biz bu cezayı hak edecek ne mi yapmışızdır? İhanet. "

Benliğini bürüyen nefret, damarlarında akan kana karışırken, ölüm çığlıklarını andıran hüzünlü bir senfoniye uyum sağlayan, gözleri buğulu genç bir kadın... Ruhunun tuvalleri, göz yaşlarıyla defalarca yıkanmasına rağmen, halâ bir kar tanesini aratmayacak kadar bembeyaz. Onunla birlikte, bu uğursuz senfoniye ayak uyduran bir yabancı daha var. İhtirasla bütünleşmiş heybetli bir adam... Bal rengi gözlerinin derinliklerinde, tozlanmış acı bir geçmişten başka bir şey yok. Ve tam da şu anda, bu iki yabancının yollarının kesiştiği şu ıssız yerde, esen cılız bir rüzgar, içlerinde yeşeren son yaprağı da önüne katıp sürüklerken, şimdi onlar için mevsimlerden intikam.

Düşman gelinler.... Bir birini sevmeyen iki gelin... Hep kumalar mı kazanacak?!

Geçirdiği kazadan dolayı 1 ay komada kalan Giovanni Giordano gözlerini açtığında hiç beklemediği sürpriz bir eşle karşılaşır. Üstelik sürpriz eşi hamiledir.

"Ayıptır sorması ama... Acaba hangisi?"

.